NAXOS Island

ΑΠΑΝΩ ΚΑΣΤΡΟ

2009-10-19T18:24:00.000+03:00

Το απάνω κάστρο της Δρυμαλίας υψώνεται στα δυτικά του λεκανοπεδίου
της Τραγαίας αποτελεί συνέχεια της οροσειράς της ράχης των Μονιτσιών
και το κορφίδι Λειβαδερού. Ανατολικά απλώνεται το λεκανοπέδιο της Τραγαίας με τις γκριζοπράσινες ελιές μεταξύ των οποίων προβάλλουν τα χωριά. Νοτιά απλώνεται ο κάμπος του Σαγκρίου δυτικά η πεδιάδα της Ποταμιάς. Βόρεια απλώνεται η συνέχεια της οροσειράς των Μονιτσιών. Η τοπογραφική αυτή θέση φανερώνει ότι τα Απάνω κάστρο δεσπόζει στην κεντρική Νάξο. Είναι γνωστό με τις εξής ονομασίες: Κάστρο Ποταμιάς, Κάστρο Τραγαίας, Κάστρο Κουτσουχεράδου. Η ιστορία του Απάνω Κάστρου χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν ίχνη και μνημεία τόσο της Αρχαίας όσο και της Βυζαντινής και της Ενετικής εποχής. Κατά μήκος των τοίχων του κάστρου βρίσκονται κτισμένα τα εκκλησάκια της Βυζαντινής περιόδου. Ο Άγιος Γεώργιος και η Παναγιά η Καστριανή. Τα σπουδαιότερα όμως μνημεία του κάστρου θεωρούνται τα δυο αρχαία νεκροταφεία. Εκεί υπάρχει το τοπωνύμιο «Σκλάβες», που έχει άμεση σχέση με την ιστορία του κάστρου και μαρτυρά το πέρασμα των πειρατών από εκεί καθώς και την αιχμαλωσία των κατοίκων από αυτούς. Στο κάστρο αυτό υπήρχε φρούριο που προστάτευε την Δρυμαλία, το πλουσιότερο μέρος στο νησί, από τις πειρατικές επιδρομές και αποτελούσε κατοικία του δούκα. Ανοικοδομήθηκε από το Μάρκο Σανούδο, ο οποίος όμως επέλεξε σαν
κυρία κατοικία το κάστρο της Νάξου. Εκτός από τα τοπωνυμία σκλάβες και μνηματάκια των σκλάβων πολλοί θρύλοι και παραδόσεις σώζονται μέχρι σήμερα σχετικά με τις πειρατικές επιδρομές. Το κάστρο ήταν περιτριγυρισμένο με τείχη γι’αυτό και δε μπορούσαν να το καταλάβουν. Λέγεται ότι έβραζαν λαδί έκαναν λάσπη και έχτιζαν τα ντουβάρια. Σύμφωνα με την παράδοση κάποτε κατέβηκε μια γριά να πάρει νερό από ένα κοντινό πηγάδι. Δυστυχώς την έπιασαν οι Τούρκοι και της είπαν: «Άφησε μας να μπούμε μέσα και μη μιλήσεις». Μόλις οι Τούρκοι μπήκαν μέσα, πρώτα πήραν το κεφάλι της γριά κι έπειτα πετσοκόψανε τους υπόλοιπους. Διασώζεται επίσης άλλη μια παράδοση:
ήταν μια γριά την οποία έπιασαν οι πειρατές και της ζήτησαν τα κλειδιά.
Όταν οι πειρατείας μπήκαν μέσα πήγαν στο παρεκκλήσι τ’ Αϊ Γιάννη,
βρήκαν γέρο καλόγερο τον έκαψαν και αφού του άνοιξαν λάκκο τον
έριξαν μέσα. Ακόμα όμως και το όνομα του χωριού Κουτσουχεράδο, που
βρίσκεται κάτω από το κάστρο κατά μία εκδοχή έχει άμεση σχέση με την
πειρατική επιδρομή. Το Κουτσουχεράδο ονομάζεται έτσι, γιατί οι πειρατές
στο Απάνω κάστρο κουτσουχερέψανε (δηλαδή εξόντωσαν) τούς κατοίκους
του χωριού.
Το Απάνω Κάστρο υψώνεται ακόμη ερειπωμένο και επιβλητικό στην
ορίζοντα θυμίζοντας την παλιά δόξα. Πολλές φορές οι κάτοικοι των
κοντινών χωριών έτρεξαν αυτό κυνηγημένοι από τους πειρατές. Ακόμη
και σήμερα διατηρούνται από τα απομεινάρια εκείνης της εποχής οι
πολεμίστρες, τα μισογκρεμισμένα τείχη, οι δεξαμενές,, οι στοές τα
ερειπωμένα ξωκλήσια, που διηγούνται την ιστορία μέχρι σήμερα.

TO KΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΑΠΑΛΙΡΟΥ

2009-10-16T15:52:00.002+03:00

Το κάστρο του Απαλίρου ήταν χτισμένο στα νότια της Νάξου στο εσωτερικό του νησιού. Κατά τη βυζαντινή εποχή ήταν πρωτεύουσα και γύρω από αυτό ήταν συγκεντρωμένος ο
περισσότερος πληθυσμός του νησιού. Η θέση του ήταν εξαιρετικά οχυρή, αφού βρίσκεται
σε απρόσιτο βράχο με μεγάλο υψόμετρο. Από εκεί μπορούσαν να παρατηρούν το
λεκανοπέδιο της Δρυμαλίας, τον κάμπο του Μπαούζη, την περιοχή του Σαγκριού, τον κάμπο του Μαραθού, την πλαγιά του Ζα και τις παραθαλάσσιες περιοχές της νότιας Νάξου. Η τοπογραφική του θέση φανερώνει τη σημασία του κάστρου για τον έλεγχο του νησιού. Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το κατέλαβαν γύρω στο 850 μ.χ. οι Σαρακηνοί και έγιναν κύριοι του νησιού. Το 1207μ.χ. ο Ενετός Μάρκος Σανούδος με το στόλο του επιτέθηκε στη
Νάξο. Απόβιβάστηκε στις Ποταμίδες (Σαρακήνικα) και πολιόρκησε το κάστρο, που εκείνη την εποχή είχαν στα χέρια τους Γενουάτες πειρατές. Για 40 ολόκληρες ημέρες δεν μπορούσαν οι Ενετοί να το κυριεύσουν και οι μισθοφοροι του Σανούδου ήταν έτοιμοι να υποχωρήσουν. Τότε ο Σανούδος αποφασισμένος καθώς ήταν να καταλάβει το νησί, έκαψε όλα του τα πλοία . Με τον τρόπο αυτό ανάγκασε τους στρατιώτες του να αγωνιστούν μέχρι το τέλος. Όταν κατέλαβε το νησί, αποφάσισε να χτίσει το κάστρο του στην Χώρα, για να είναι κοντά στο λιμάνι. Ο Σωζέ αναφέρει ότι ο Σανούδος φοβήθηκε μήπως ανακαταλάβουν εχθροί το κάστρο και το κατέστρεψε ολοσχερώς βομβαρδίζοντάς το. Ακόμα και σήμερα διατηρούνται χαλάσματα από εκκλησίες, δεξαμενές και τείχη. Γύρω από το κάστρο οι ερειπωμένες βυζαντινές εκκλησίες, οι σωροί από πέτρες των κατεστραμμένων χωριών, οι βρύσες και τα πηγάδια αποτελούν απομεινάρια εκείνων των χρόνων. Το κάστρο του Απαλίρου και η ιστορία του συνδέεται με πολλές παραδόσεις, που αφορούν τις πειρατικές επιδρομές και τις προσπάθειες των κατοίκων να προστατευτούν.

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ

2009-10-15T20:28:00.000+03:00

Το κάστρο του Καλόγερου ή Καλόερου, που βρίσκεται στην ορεινή Νάξο θεωρείται ότι
χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους χρόνους ως τον Μεσαίωνα.
Σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομα του από ένα γέρο που ζούσε σε
μια σπηλιά στο βουνό. Είναι χτισμένο σε απόκρημνο και δύσβατο μέρος
και ήταν απόρθητο, αφού η πρόσβαση σε αυτό ήταν πολύ δύσκολη. Από
την κορυφή του έχει κανείς τη δυνατότητα να παρατηρήσει τα πάντα σε
μεγάλη απόσταση στεριάς αλλά κυρίως θάλασσας. Το κάστρο του
Καλόερου όπως και τα περισσότερα κάστρα που είναι κοντά στη θάλασσα
τα χρησιμοποιούσαν για να προστατεύουν τα πλοία που ερχόταν από τα
μικρασιατικά παράλια και κατευθύνονταν προς την Κρήτη ειδοποιώντας
με τον καπνό της φωτιάς που άναβαν. Σκοπός του ήταν η ασφάλεια του
βυζαντινού στόλου που τον 9 και 10 αιώνα προσπαθούσε να επανακτήσει
την Κρήτη που είχαν καταλάβει Άραβες .
Η παράδοση λέει ότι κάποια φορά είχαν βγει πειρατές στη στεριά και
προσπαθούσαν να κυριεύσουν το κάστρο αλλά δεν έβρισκαν πουθενά
είσοδο, αφού υπήρχε μόνο ένα κρυφό μονοπάτι που οδηγούσε σε αυτό.
Καθώς έψαχναν γύρω γύρω συνάντησαν σε ένα ρυάκι μια γριά που
έπλενε ρούχα. Την έπιασαν και προσπάθησαν από αυτή να μάθουν το
κρυφό μονοπάτι. Τότε της υποσχέθηκαν ότι άμα τους οδηγήσει στην
κορυφή του βουνού, θα σώσουν τη ζωή της και τη ζωή της οικογένειας της.
Η γριά τους πίστεψε και τους έδειξε το δρόμο. Μόλις έφθασαν πάνω, τη
σκότωσαν, όπως και όλους όσοι βρίσκονταν εκεί και έβαλαν φωτιά στο
κάστρο. Όπως βλέπουμε, είναι πολύ συχνός ο τύπος της παράδοσης που ο
λαός θέλει να βρίσκουν παραδειγματικό θάνατο όσοι πρόδωσαν τους
χωριανούς τους ακόμη και αν το έκαναν από φόβο.
Ακόμη και σήμερα υπάρχουν εμφανή τμήματα οχυρώσεων που
μαρτυρούν την παρουσία κάστρου κλεισμένου με τείχη από όλες τις
πλευρές εκτός της ανατολικής που βρίσκεται προς τη θάλασσα και είναι
πιο απότομη. Επίσης υπάρχουν ίχνη από δωμάτια, αποθήκες και
δεξαμενές.

Η Σμύριδα Νάξου

2009-10-14T16:26:00.005+03:00

Το μοναδικό μέρος της Ελλάδας, στο οποίο απαντάται το συγκεκριμένο πέτρωμα, η σμύριδα, σε εκμεταλλεύσιμη ποσότητα, είναι το νησί της Νάξου και θεωρείται υψηλής ποιότητας. Ανάλογα κοιτάσματα σμύριδας υπάρχουν και στην Τουρκία, με σύσταση ανάλογη με αυτή της Νάξου. Η σμύριδα Νάξου εκτοπίστηκε από τη διεθνή αγορά, κυρίως από την τεχνητή σμύριδα (τεχνητό κορούνδιο, που παρασκευάζεται με την μέθοδο Βερνέιγ (Verneuil process)). Η σμύριδα της Νάξου βρίσκεται στα σπλάχνα του βουνού Αμμόμαξη που βρίσκεται στη βόρια Νάξου και ανάμεσα στα χωριά Απείρανθος και Κόρωνος. Το σμυρίγλι εξορύσσεται ακόμα και σήμερα, χωρίς, όμως, πλέον να υπάρχει ζήτηση στην αγορά, καθώς έχει πλέον εξ ολοκλήρου αντικατασταθεί από το τεχνητό κορούνδιο. Οι εφαρμογές του συγκεκριμένου ορυκτού είναι πάρα πολλές μετά από βιομηχανική επεξεργασία. Κατασκευάζονται από αυτήν σμυριδόπανα και σμυριδοτροχοί λείανσης, ενώ υπό μορφή κόκκων χρησιμοποιείται στα αντιολισθηρά οδοστρώματα κ.λ.π. Η εξόρυξη και διάθεση στο εμπόριο της σμύριδας από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν αποκλειστικό προνόμιο των κατοίκων των χωριών της ορεινής Νάξου. Το προνόμιο της εξόρυξης ισχύει και σήμερα. Οι σμυριδεργάτες παραδίδουν το σμυρίγλι που εξορύσσουν στο κράτος και εκείνο το διαθέτει στο εμπόριο. Οι σμυριδεργάτες είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ με βάση την ποσότητα της σμύριδας που παραδίδουν. Τα ασφάλιστρα πληρώνει το κράτος. το Ι.Κ.Α. διατηρεί ειδική κατηγορία ασφαλισμένων μέχρι και σήμερα (Σμυριδεργάτες - Σμυριδοένσημα). Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο μεταφερόταν η σμύριδα από τα ορυχεία στις κρατικές αποθήκες στον όρμο της Μουτσούνας, όπου γινόταν το ζύγισμα και η φόρτωσή του στα πλοία (Μουτσούνα, ανατολικά παράλια της Νάξου).Από το 1928 μέχρι το 1978 εγκαταστάθηκε και λειτουργούσε ένας εναέριος σιδηρόδρομος, ο οποίος ήταν στην ουσία ένα υπέργειο σύστημα μεταφοράς του υλικού, διπλής κατεύθυνσης με συρματόσχοινα και βαγονέτα (κάτι σαν τα σύγχρονα τελεφερίκ). Σώζεται ως σήμερα, σε πολύ καλή κατάσταση, το τμήμα του εναέριου στα ορυχεία της περιοχής Απειράνθου μέχρι τον όρμο της Μουτσούνας όπου υπάρχουν οι εγκαταστάσεις με την τεράστια πετρελαιομηχανή έλξης καθώς και οι αποθηκευτικοί χώροι του προϊόντος. Το εναέριο αυτό σύστημα μεταφοράς έχει, από το 1989, κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο. Από το 1978 η μεταφορά της σμύριδας γίνεται με φορτηγά αυτοκίνητα μέσα από δρόμους από τα ορυχεία στη Μουτσούνα.

Πάνορμος ( Panormos )

2009-09-17T14:42:00.003+03:00

Ο Πάνορμος είναι ένας όρμος στο νότιο μέρος της νήσου Νάξος. Η περιοχή αυτή ήταν γνωστή από τα αρχαία χρόνια ως ένα απάνεμο λιμανάκι. Υπήρξε αρχαίος οικισμός ο οποίος πιθανολογείται να είναι εξίσου παλιός όσο και ο Μινωικός πολιτισμός, δηλ. 3000π.Χ. περίπου!

Αναβίωση πανηγυριού στις Μέλανες

2009-08-14T04:29:00.000+03:00

πηγή : http://melanes.ning.com/

Διαφημηστικό spot Δήμου Νάξου

2009-08-12T02:53:00.000+03:00

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Αυγούστου 2009

2009-08-04T02:59:00.002+03:00

1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΚΡΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ. ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΦΡΑΓΚΑΚΗ ΓΑΛΗΝΗ. ΩΡΑ: 21:00.

2 ΑΥΓΟΥΣΤΟY: ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ. ΠΑΡΑΛΙΑ ΝΑΞΟΥ. ΩΡΑ: 22:00.
ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΣ. 1Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ. ΩΡΑ: 21:00.
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΚΑΒΑΦΗ. ΚΑΠΕΛΑ ΩΡΑ 20,30

3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΓΙΟΡΤΗ ΠΑΤΑΤΑΣ ΤΥΡΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΩΡΑ 20,30.

4 AYΓΟΥΣΤΟΥ: TRIO DOMINO JAZZ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟY . ΩΡΑ: 21:00

8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕΛΙΝΑΣ ΚΑΝΑ-ΠΑΝΤΕΛΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ 1Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΡΑ: 21.00

9 AYΓΟΥΣΤΟΥ: ΣΥΝΑΥΛΙΑ STAVENTO. ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΝΑΞΟΥ. ΩΡΑ 22,00

10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΣΥΝΑΥΛΙΑ BLACK GEORGE BAND.. ΑΓ. ΑΝΝΑ.. ΩΡΑ: 20:30

11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ. ΜΕ ΤΟΝ ΘΙΑΣΟ ΠΟΤΑΜΙΤΗ «ΤΟ ΛΟΥΡΙ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ»
ΑΛΣΟΣ ΕΛΛΗΣ . ΩΡΑ: 21:00
EΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΝΑΞΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ. ΙΑΚ. ΚΑΜΠΑΝΕΛΗΣ ΩΡΑ: 10,00
ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ Η ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΥ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΣΤΟΝ ΜΥΛΟ ΔΡΟΜΟΥ ΑΓΕΡΣΑΝΙΟΥ-ΤΡΙΠΟΔΩΝ. ΩΡΑ: 21.00

12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΜΕ ΤΣΑΜΠΟΥΝΟNΤΟΥΜΠΑΚΑ
ΓΛΥΝΑΔΟ ΩΡΑ 21,00

12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΓΑΛΑΝΑΔΟ ΜΕ ΤΟΠΙΚΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ

17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ ΙΑΚ.ΚΑΜΠΑΝΕΛΗΣ

18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Η ΧΑΡΟΥΛΑ ΑΛΕΞΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΣΤΗΝ ΝΑΞΟ ΓΗΠΕΔΟ ΝΑΞΟΥ ΩΡΑ 2100

19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΡΕΣΙΤΑΛ ΜΕ ΡΕΤΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓ.ΜΗΝΑ 21,00

20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ROCK ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΥΙΑ

21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΜΕ ΝΑΞΙΩΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ –ΓΛΥΠΤΑ - ΠΙΝΑΚΕΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΕΙΕΣ. 1Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ
ΚΡΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΛΥΔΩΡΟΣ-ΑΒΥΣΣΙΝΟΣ
22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΡΙΠΟΔΕΣ
23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΓΙΟΡΤΗ ΨΑΡΑ ΑΛΣΟΣ ΔΗΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΗΜΑΘΙΑ ΚΑ
ΤΟΠΙΚΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ
25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΕΛΛΑ ΚΟΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΑΓΚΡΙ ΩΡΑ22,00
27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΙΤΑΣ ΑΓ.ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ, ΑΓ.ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΓΡΟΤΤΑ
28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ UNDERCOVER ΣΤΟ ΑΛΣΟΣ ΔΗΜΟΥ 21,00

Δρόμοι αναζωογόνησης των χωριών μας

2009-07-18T15:08:00.000+03:00

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΔΡΥΜΑΛΙΑΣ ΝΑΞΟΥ

Ευρωπαϊκό Κέντρο Πληροφόρησης Europe Direct Νάξος Συνέδριο με θέμα:«Δρόμοι αναζωογόνησης των χωριών μας»Κυριακή 19 Ιουλίου 2009, 10:30, Χαλκί (Λύκειο Τραγαίας)Εισηγήσεις:«Σύγχρονες πλουτοπαραγωγικές πηγές για την Ορεινή Νάξο. Το παράδειγμα του Σμυριγλιού» Ιάκωβος Β. Γιακουμής, Χημικός Μηχανικός ΕΜΠ«Συνεργασία για την τοπική ανάπτυξη» Δημήτρης Μιχαηλίδης, Δημοσιογράφος, Τεχνικός Σύμβουλος Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών & Γραμματέας του Συνδέσμου Αγροτουριστικών Επιχειρήσεων Ελλάδας«Προστασία και Ανάδειξη των μονοπατιών στο Δήμο Δρυμαλίας» Τάσος Αναστασίου, Προϊστάμενος Τμήματος Πολιτισμού και Εκπαιδευτικών Θεμάτων Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων«Καινοτόμα επαγγέλματα στη Νάξο» Στέλιος Ευριπιώτης, Μαθηματικός – Συγγραφέας«Αυτοδιοίκηση και αναζωογόνηση του τόπου μας» Λάζαρος Θεόφιλος, Χημικός, Αντινομάρχης Κυκλάδων«Ο ρόλος των μνημείων στη βιώσιμη ανάπτυξη των χωριών του Δήμου Δρυμαλίας» Στέλιος Λεκάκης / Ειρήνη Γρατσία, αρχαιολόγοι.Πρόγραμμα: Τοπικές Κοινωνίες & Μνημεία, περιοδικό MOnuMENTAΔιακοπή για γεύμα.Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις και ουσιαστικός διάλογοςΣκοπός του συνεδρίου αυτού είναι να ακουστούν πολλές ιδέες και απόψεις, να συζητηθούν και να χαράξουμε όλοι μαζί ένα καινούργιο μέλλον για τα χωριά μας, πιο δημιουργικό και ελπιδοφόρο.Περιμένουμε όλους όσοι πραγματικά νοιάζονται για τον τόπο μας! Σκέψεις της κ Κατερίνα ΣιδερήΔιαθέτουμε:Μνημεία κάθε ιστορικής περιόδουΦυσικές ομορφιές (ψηλά βουνά, εύφορες πεδιάδες, εκατοντάδες είδη άγριων φυτών, υδροβιότοποι, καταφύγια ή περάσματα πουλιών, κ.ά.)Παραλίες (για κολύμπι, ψάρεμα, θαλάσσια σπορ)Κτηνοτροφικά προϊόντα (κρέας, τυρί, γάλα)Μελισσοκομικά προϊόντα (μέλι, βασιλικό πολτό, πρόπολη κ.λ.π.)Γεωργικά προϊόντα (κηπευτικά, λάδι, κρασί, ρακή, κίτρο, κ.ά.)Ορυκτό πλούτο (σμύριδα, μάρμαρο)Παραδοσιακά επαγγέλματαΤέχνες (μαρμαρογλυπτική, αγγειοπλαστική, υφαντική, ξυλογλυπτική, κ.ά.)Πολιτιστική παράδοση (μουσική, χοροί, ήθη, έθιμα)Πόσες περιοχές στη γη έχουν όλα τα παραπάνω;Πόσα από αυτά έχουν αξιοποιηθεί;Ποιος είναι ο μέσος όρος ζωής των κατοίκων που ζουν μόνιμα στα χωριά μας;Πόσο ευχαριστημένοι είναι από την ποιότητα ζωής τους οι μόνιμοι κάτοικοι;Πόσο ικανοποιημένοι είναι οι επισκέπτες; Πως επιθυμούμε να είναι ο τόπος μας μετά 10 χρόνια;Οι μέχρι τώρα προτάσεις για το τι χρειαζόμαστε:Παραμονή των κατοίκων – προσέγγιση νέων για μόνιμη εγκατάστασηΚαλύτερη συγκοινωνία (πλοία, αεροπλάνα, ενδοσυγκοινωνία) Οδικό δίκτυο (επέκταση – αναβάθμιση)Συντήρηση μνημείων, επισκέψιμα, ξεναγοίΝέοι τρόποι καλλιέργειαςΕξελιγμένες κτηνοτροφικές και τυροκομικές μονάδεςΤυποποίηση προϊόντωνΣύζευξη πρωτογενή και τριτογενή τομέαΣτήριξη νέων επενδύσεωνΕκσυγχρονισμό της εξόρυξης της σμύριδας - αξιοποίηση Ανάδειξη πολιτιστικών στοιχείωνΠοιοτικές παροχές στους επισκέπτεςΕναλλακτικό Τουρισμό (αγροτικός, συνεδριακός, εκκλησιαστικός, οικολογικός, κ.ά.)Σωστή διαχείριση υδάτινων πόρωνΠροστασία του περιβάλλοντοςΑνακύκλωσηΒιολογικοί καθαρισμοίΝέες μορφές ενέργειαςΑξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτωνΣυνεχή συνεργασία των φορέων και των κατοίκωνΕνημέρωσηΠροβολή Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη, που θα βοηθήσουν την αναζωογόνηση των χωριών μας, για να επιτευχθούν χρειάζονται αποφασιστικότητα, σωστό προγραμματισμό, ετοιμότητα και τη συνεργασία όλων.Ο καθένας από μας μπορεί να προσφέρει! Κάθε μέρα που περνάει είναι μια χαμένη, για τα χωριά μας και για μας, μέρα.Ας ξεκινήσουμε από την Κυριακή 19 Ιουλίου, 10:30 στο Χαλκί (Λύκειο Τραγαίας) συμμετέχοντας ενεργά στο Συνέδριο.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Ιουλίου 2009

2009-07-17T14:15:00.001+03:00

17 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ <<ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ>>. ΤΡΙΠΟΔΕΣ. ΩΡΑ: 21.30.

18 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ <<ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ>>. MΕΛΑΝΕΣ.. ΩΡΑ: 21.30.

19 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ <<ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ>>. ΣΑΓΚΡΙ. ΩΡΑ: 21.30.
ΘΕΑΤΡΟ G 700. ΓΑΛΑΝΑΔΟ. ΩΡΑ: 21.30.

20 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΚΛΙΒΑΝΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ. ΑΛΣΟΣ ΔΗΜΟΥ ΝΑΞΟΥ. ΩΡΑ: 21.00

21 IΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΑΛΣΟΣ ΕΛΛΗΣ. ΩΡA: 21.00

22 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΕΚΘΕΣΗ ΚΥΡΑΣΤΑ. ΘΕΑΤΡΟ ΙΑΚ. ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ. ΩΡΑ: 20.00.
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΓΛΙΝΑΔΟ. ΩΡΑ: 21.00

23 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΜΕΛΑΝΕΣ. ΩΡΑ; 21.00

24 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΠΟΤΑΜΙΑ. ΩΡΑ: 21.00
ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ <<Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ>>. ΤΡΙΠΟΔΕΣ. ΩΡΑ: 21.00

25 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΟΥ ΣΤΙΣ ΜΕΛΑΝΕΣ. ΩΡA: 20.30
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΚΥΝΙΔΑΡΟΣ. ΩΡΑ: 21.00

26 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΗΣ ΚΟΜΠΑΝΙΑΣ. ΚΥΝΙΔΑΡΟΣ.. ΩΡΑ: 21.30
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΓΑΛΗΝH. ΩΡΑ: 21.00

27 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΣΑΓΚΡΙ. ΩΡΑ: 21.00

28 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. ΑΓ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ. ΩΡΑ: 21.00

29 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ <<ΕΝΑ BHMA ΜΠΡΟΣΤΑ>>. ΑΛΣΟΣ
ΔΗΜΟΥ ΝΑΞΟΥ. ΩΡΑ: 21.30

30 ΙΟΥΛΙΟΥ: ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ <<ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ>>.. ΔΗΠΕΘΕ ΡΟΥΜΕΛΗΣ. ΥΡΙΑ
ΩΡΑ: 21.30

Η zougla.gr στη Νάξο

2009-07-16T15:49:00.004+03:00

Η zougla.gr επισκέφθηκε το νησί μας! Ακολουθείστε τον σύνδεσμο για να δείτε τα πλάνα που τράβηξε στη Νάξο...

http://www.zougla.gr/news.php?id=51027

Πύργος Γκρατσία - Μπαρότση – Φραγκόπουλου

2009-07-05T08:51:00.005+03:00

Ο πύργος Γκρατσία - Μπαρότση – Φραγκόπουλου βρίσκεται στο Χαλκί. Επιβλητικός πύργος που ανήκε στην οικογένεια των Barozzi, μία από τις ισχυρότερες της Νάξου. Είναι παλαιότερος του 17ου αιώνα και κάποτε διέθεται κρεμαστή γέφυρα.

Γυρίσματα ΣΚΑΪ

2009-07-03T22:51:00.002+03:00

Η εκπομπή <<Γυρίσματα>> του τηλεοπτικού καναλιού ΣΚΑΪ επισκέφθηκε πριν λίγες μέρες το νησί μας. Δείτε τα παρακάτω βίντεο :

http://gyrismata.skai.gr/default.asp?pid=2&vid=1140&rid=45&cid=

http://gyrismata.skai.gr/default.asp?pid=2&vid=1141&rid=45&cid=

http://gyrismata.skai.gr/default.asp?pid=2&vid=1142&rid=45&cid=

http://gyrismata.skai.gr/default.asp?pid=2&vid=1148&rid=45&cid=

http://gyrismata.skai.gr/default.asp?pid=2&vid=1151&rid=45&cid=

Ένα βίντεο που έφτιαξα για τη Νάξο

2009-06-30T01:31:00.006+03:00

Τουρνουά του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Beach Volley στη Νάξο

2009-06-23T20:47:00.022+03:00

Αγαπητοί φίλοι με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση ο Δήμος μας φιλοξενεί για πρώτη φορά το Τουρνουά του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Beach Volley, από τις 26-28 Ιουνίου 2009.Η διοργάνωση του αγώνα στο Δήμο μας αποτελεί ιδιαίτερη τιμή και εντάσσεται στο πλαίσιο της Βούλησης της Δημοτικής Αρχής να αναπτύσσει τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό.Μέσα από τέτοια γεγονότα επιδιώκουμε να προβάλλουμε τις ομορφιές του νησιού μας και να προσφέρουμε τη ζεστή φιλοξενία μας.Σας προσκαλώ λοιπόν όλους να χαρούμε τις μοναδικές στιγμές του τουρνουά Beach Volley και να χειροκροτήσουμε μαζί τις κορυφαίες ομάδες.Ευχαριστώ όλους όσους εργάστηκαν για την καλύτερη δυνατή προετοιμασία της διοργάνωσης .Εύχομαι στις αθλήτριες, τους αθλητές και διοργανωτές καλή επιτυχία και στους φιλοξενούμενους καλή διαμονή στο όμορφο νησί μας.
Ν.Μαράκης
Δήμαρχος Νάξου

Μαγευτικές φωτογραφίες της Νάξου

2009-06-14T20:50:00.042+03:00

Μνημεία της Νάξου που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα

2009-06-14T17:46:00.048+03:00

Kώδωνα κινδύνου για οκτώ σημαντικά μνημεία της Νάξου, που βρίσκονται εγκαταλελειμμένα στο έλεος της φθοράς, κρούουν επιστήμονες και τοπικοί φορείς του νησιού. Η πλειονότητα των μνημείων κινδυνεύει από την απουσία διαχείρισης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, την έλλειψη χρημάτων, τις αναπτυξιακές πιέσεις και τις κακές επεμβάσεις. Μεταξύ αυτών των μνημείων υπάρχουν και κάποια που απειλούνται άμεσα ακόμα και με κατάρρευση. Το σήμα SOS εκπέμπει ομάδα επιστημόνων (αρχαιολόγων, αρχιτεκτόνων, περιβαλλοντολόγων), που εκδίδει το ηλεκτρονικό περιοδικό MOΝUMENTA (http://www.monumenta.org/index.php?lang=gr&) και κινητοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Τοπικές κοινωνίες και Μνημεία» που εκπονεί στη Νάξο με τη συνεργασία του Δήμου Δρυμαλίας προσπαθώντας να σωθούν αρχικά οχτώ μνημεία της Νάξου που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, κυρίως δομικά. Στόχος της δράσης είναι η ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας ώστε η ίδια να ασκήσει πιέσεις στους αρμόδιους φορείς και κυρίως η λήψη μέτρων, όπως η διάθεση κονδυλίων, από το Υπουργείο Πολιτισμού για τη στερέωση και την αποκατάστασή των μνημείων.
Τα οχτώ μνημεία είναι τα εξής:
Πύργος Χειμάρρου: ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Νάξου, ειδικά της ορεινής. Πρόκειται για κυκλικό αμυντικό πύργο του 4ου αι. π.Χ., κτισμένο από ντόπιο μάρμαρο ύψους 15 σχεδόν μέτρων. Η εξωτερική του όψη σώζεται αρκετά καλά σε αντίθεση με την εσωτερική που σε μεγάλο τμήμα έχει ήδη καταρρεύσει. Πριν χρόνια ξεκίνησε το έργο αποκατάστασης, το οποίο όμως έμεινε ημιτελές.

Παλάτι Ιησουιτών: Το παλάτι βρίσκεται στα Καλαμίτσια, κοντά στο χωριό Μέλανες. Κτίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα και χρησίμευσε ως τόπος ανάπαυσης και περισυλλογής των ιησουιτών μοναχών. Βρίσκεται σε ένα μαγευτικό φυσικό περιβάλλον. Η κατάσταση διατήρησής του είναι πολύ κακή και πολλά τμήματά του έχουν καταρρεύσει. Δυστυχώς δεν προβλέπεται άμεσα καμιά ενέργεια στερέωσης ή προστασίας του.

Κάστρο τoυ Απαλίρου: Πρόκειται για έναν οχυρωμένο οικισμό στα νότια του Σαγκριού που χρησιμοποιήθηκε από τον 7ο έως τις αρχές του 13ου αιώνα. Σώζονται τμήματα του τείχους, οι πολυάριθμες καμαροσκεπείς δεξαμενές για την αποθήκευση του νερού και γκρεμισμένοι ναοί. Η ερείπωση είναι πια εκτεταμένη.

Απάνω Κάστρο: Βρίσκεται ανάμεσα στην Ποταμιά και τα χωριά Τσικαλαριό και Χείμαρρο και κτίστηκε τον 14ο αιώνα. Μέσα στο κάστρο και γύρω από αυτό υπάρχουν πολλοί καμαροσκεπείς ναοί, οι περισσότεροι των οποίων είναι σε ερειπιώδη κατάσταση. Σε ερειπιώδη κατάσταση είναι τα τείχη και τα υπόλοιπα κτίσματα.

Ναός Αγίου Μάμαντα ή θεοσκέπαστη: Βρίσκεται κοντά στο Κάτω Σαγκρί. Πρόκειται για σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό με τρούλο, με αξιόλογα γλυπτά στο εσωτερικό του. Χρονολογείται στο β’ μισό του 10ου αιώνα. Εγχάρακτη επιγραφή τον συνδέει με τον επίσκοπο Λέοντα. Οι τοιχογραφίες έχουν σχεδόν εξ’ ολοκλήρου καταστραφεί. Το μνημείο χρήζει άμεσης συντήρησης και αποκατάστασης.

Μονή Γέννησης (Καλορίτισσα): Στην πλαγιά του βουνού προφήτης Ηλίας σώζονται σε ερειπιώδη κατάσταση ο τοιχογραφημένος ναός, τα παρεκκλήσια, τα κελλιά και οι κινστέρνες ενός βυζαντινού μοναστηριού. Είναι θέμα χρόνου η ολική κατάρρευσή του.

Πύργος Αγιάς: Στην Αγιά, στα βόρεια του νησιού βρίσκεται ένας από τους μεσαιωνικούς πύργους της Νάξου. Η πυρκαγιά που ξέσπασε πριν από χρόνια στο ιδιόκτητο κτίσμα άφησε να στέκουν μόνο οι τέσσερις τοίχοι. Δεν προβλέπεται καμία επέμβαση προστασίας του μνημείου.

Εναέριος σιδηρόδρομος: Ο «εναέριος» όπως λέγεται, μετέφερε το σμυρίγλι (ορυκτό που χρησίμευε για τη λείανση μετάλλων και ως αντιολισθητικό υλικό για δρόμους και δάπεδα) από τα ορυχεία μέσα στα βουνά μέχρι τη σκάλα φόρτωσης στο λιμάνι της Μουτσούνας. Κατασκευάστηκε την περίοδο 1926-1929 και αποτελείται από πυλώνες, βαγονέτα (πολλά από τα οποία έχουν καταστραφεί), μηχανοστάσια, αποθήκες, εγκαταστάσεις φόρτωσης. Αναμένει την ένταξή του σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης και ανάδειξης.
Α.Μ.
Πηγή: Ελευθεροτυπία, Ν.Κοντράρου-Ρασσιά

Πανηγύρια της Νάξου

2009-06-13T17:07:00.047+03:00

Αγίας Ειρήνης στον Κυνίδαρο (5 Μαΐου), Αγίου Θαλαλαίου στον Άγιο Θαλάλαιο (20 Μαΐου), Παναγίας Αργοκοιλιώτισσας στον Κόρωνο (Παρασκευή του Πάσχα), Αγίων Αποστόλων στις Μέλανες (30 Ιουνίου), Αγίας Κυριακής στην Ποταμιά (7 Ιουλίου), Αγίου Προκοπίου στον Άγιο Προκόπη (8 Ιουλίου), Αγίου Νικόδημου στη Χώρα και στο Γλινάδο (14 Ιουλίου), Αγίας Μαρίνας στα Αγγίδια και στην Κόρωνο (17 Ιουλίου), Αγίας 'Αννας στην Άγια Άννα (25 Ιουλίου), Αγίας Παρασκευής στον Κυνίδαρο (26 Ιουλίου), Αγίου Παντελεήμονα στο Αγερσανί (27 Ιουλίου), Σωτήρος στο Γλινάδο, στον Δαμαριώνα και στο Κουρουνοχώρι (6 Αυγούστου), Παναγίας σε όλο το νησί και ιδιαίτερα στο Φιλότι (15 Αυγούστου), Εννιάμερα της Παναγίας στους Τρίποδες (23 Αυγούστου), Αγίου Ιωάννη στην Απείρανθο, στον Απόλλωνα και στο Αγερσανί (29 Αυγούστου), Θεοσκέπαστης στην Κωμιακά και στην Ποταμιά (8 Σεπτεμβρίου), Παναγίας Δροσιανής στη Μονή (8 Σεπτεμβρίου), Τιμίου Σταυρού στους Τρίποδες και στη Μονή (14 Σεπτεμβρίου), Αγίου Αρτεμίου στον Κυνίδαρο (20 Οκτωβρίου), Αγίου Νικολάου στον Κυνίδαρο (6 Δεκεμβρίου)

Πύργος του Μπαρδάνη

2009-06-12T00:05:00.049+03:00

Ο Πύργος του Μπαρδάνη με χαρακτηριστικό ενετικό οικόσημο που απεικονίζει λέοντες, βρίσκεται στην Απείρανθο. Από τους λίγους πύργους που έχουν κτιστεί σε μέρος με υψηλό υψόμετρο (όπως και ο πύργος Ζευγώλη). Είναι γνωστός και με την ονομασία των πρώτων ιδιοκτητών Σφόρτσα - Κάστρι που αποτέλεσαν τις πιο σημαντικές οικογένειες του νησιού, με αξιοσημείωτο φέουδο τους την Απείρανθο κατά το 17ο αιώνα. Περιήλθε στην οικογένεια των σημερινών ιδιοκτητών του (όπως και ο πύργος Ζευγώλη), αμέσως μετά την επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση της Απειράνθου από την φεουδαρχία.

Πύργος του Ζευγώλη

2009-06-12T00:02:00.046+03:00

Στο κέντρο του χωριού Απείρανθος , υψώνεται ο Βενετσιάνικος, πετρόχτιστος, διώροφος πύργος του Ζευγώλη, ο οποίος έχει ανακαινιστεί και κατοικείται. Κτισμένος πάνω σε βράχο στην είσοδο του χωριού αποτελεί ένα εντυπωσιακό κτίσμα. Κατασκευάστηκε τον 17ο αιώνα με αρχικούς ιδιοκτήτες τους Castri και μετέπειτα τους Sommaripa. Περιήλθε στην οικογένεια των σημερινών ιδιοκτητών του, αμέσως μετά την επανάσταση του 1821. Παράλληλα, μαζί με τον πύργο του Μπαρότση στο Φιλότι, υπήρξε κατοικία των φεουδαρχών της εποχής. Περήφανος µάρτυρας ιστορίας, µε αιγαιοπελαγίτικες καµάρες, πολλά ανοίγµατα και εξώστες, αξίζει να ανεβεί επισκέπτης ως εκεί και να θαυµάσει τη θέα του Πέρα Χωριού.

2009-06-10T00:23:00.046+03:00

HELLAS ISLAND NAXOS.
Ανέβηκε από christosvazaios. - Βρείτε εξωτικά μέρη μέσω βίντεο.

Πύργος - Μονή Φανερωμένης

2009-06-10T00:09:00.046+03:00

Βρίσκεται στο δρόμο Χώρας-Εγγαρών-Απόλλωνα περίπου 20λεπτά με το αυτοκίνητο. Κτίσμα των τελών του 16ου αιώνα με φορητές εικόνες και παλαιότερα με πλούσια βιβλιοθήκη. Σύμφωνα με αναφορές των ντόπιων, κάποτε οι μοναχοί αντιστάθηκαν στους πειρατές με όπλο τους τις κυψέλες των μελισσών που εκσφενδόνιζαν εναντίον τους.Σήμερα η εκκλησία λειτουργεί με ιερέα που την επισκέπτεται.

Αρχιτεκτονική Χώρας - παραδοσιακή αρχιτεκτονική

2009-06-09T13:30:00.045+03:00

To Κάστρο της Χώρας αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα οχυρωμένου μεσαιωνικού οικισμού των
Κυκλάδων. Οι πύργοι και ο σχηματισμός της περιμέτρου του τείχους από τους συνεχόμενους εξωτερικούς τοίχους των
οικιών θεωρούνται τα κύρια διακριτικά του και συγκρότησαν τον ασφαλή πυρήνα της ακρόπολης, εντός της οποίας έζησε η
καθολική κυρίως κοινότητα της Νάξου. Εκτός του Κάστρου βρίσκεται η υπόλοιπη πόλη (Μπούργκο), η οποία αποτελούνταν
από τις γειτονιές των χριστιανών, των Εβραίων και των Αρμένιων εμπόρων, καθώς και των Κρητών μεταναστών (συνοικία
Νιο Χωριό). Στο τμήμα αυτό της πόλης, όπως και στο Κάστρο, δημιουργείται οχυρωματικό τείχος από τους εξωτερικούς
τοίχους των οικιών κάθε συνοικίας.
Το τελευταίο τμήμα της μεσαιωνικής χώρας ήταν η Αγορά, ο κατ' εξοχήν δημόσιος χώρος όπου διεξάγονταν οι εμπορικές
και οικονομικές συναλλαγές και λάμβαναν χώρα οι κοινωνικές συναναστροφές. Κεντρικό ρόλο σε αυτήν έπαιζε η κεντρική
στενόμακρη εμπορική οδός.
Οι τύποι οικιών που συναντούμε τόσο στη Χώρα όσο και στους οικισμούς και στα χωριά της ορεινής υπαίθρου είναι τα
λαϊκά και τα αρχοντικά. Τα λαϊκά στενομέτωπα ή ευρυμέτωπα σπίτια διαθέτουν ευρύ δωμάτιο με κουζίνα και καθιστικό και
μικρούς χώρους για υπνοδωμάτια. Η χρήση των αψίδων (βόλτοι) βοηθά στην υποδιαίρεση των επιμέρους τμημάτων της
κατοικίας και στην αύξηση του ωφέλιμου χώρου για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών.
Στη Χώρα τα λαϊκά σπίτια είναι διώροφα με το κατώι να προορίζεται για χώρο αποθήκευσης, υγιεινής και για κουζίνα, ενώ
το ανώι για τόπο συνάθροισης και για να στεγάσει τα υπνοδωμάτια. Στο ανώι οδηγεί εξωτερική σκάλα, ενώ το κατώι είναι
προσιτό κατευθείαν από το δρόμο. Όσον αφορά τα αρχοντικά, το σημαντικότερο στοιχείο τους είναι το μεγάλο κεντρικό
ψηλό και ευρύ δωμάτιο - χώρος συνάθροισης, και τα περιφερειακά υπνοδωμάτια ή χώροι καθημερινής χρήσης. Το
κατώτερο τμήμα τους συνήθως είχε οχυρωματικό χαρακτήρα.
Οι πλακόστρωτοι, στενόμακροι δρόμοι και οι ανοιχτές ή προστατευμένες αυλές των σπιτιών αποτελούν τους βασικούς
δημόσιους χώρους, οι οποίοι με τη βοήθεια των επίπεδων ή αψιδωτών στεγαστών και των κοινών κλιμάκων που διατρέχουν
τα σπίτια φέρνουν σε επικοινωνία τους κατοίκους, κάνοντας δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό
χώρο.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Μεταβυζαντινά μνημεία

2009-06-09T13:25:00.036+03:00

Στην περίοδο της Φραγκοκρατίας ανήκει και το Κάστρο της Χώρας, που έχτισε ο Μάρκος Σανούδος στην κορυφή του λόφου της πόλης και σήμερα περιλαμβάνει έναν από τους δώδεκα παλιούς οχυρωματικούς πύργους, τον Πύργο των Κρίσπι (σήμερα Πύργος Γλέζου), όπου θα στεγαστεί το Βυζαντινό Μουσείο, τις παλιές πύλες του Κάστρου, την Τρανή Πόρτα και
την Παραπόρτα, καθώς και την πρώην Εμπορική Σχολή των Ιησουιτών, όπου φοίτησε ο Ν. Καζαντζάκης και σήμερα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάξου με ευρήματα από όλες τις γνωστές προϊστορικές και ιστορικές θέσεις του νησιού. Το συγκρότημα της ακρόπολης περιλαμβάνει ακόμη το δαιδαλώδες κτηριακό συγκρότημα της Σχολής και Μονής
των Ουρσουλίνων, την Καθολική Αρχιεπισκοπή και Μητρόπολη, τη Μονή Φραγκισκανών και τον Πύργο του Σανούδου, όπου πιθανώς κατοικούσε ο ομώνυμος δούκας του Αιγαίου. Την εικόνα των βενετικών κτισμάτων ολοκληρώνει το ερειπωμένο ανάκτορο του τάγματος των Ιησουιτών (17ος αιώνας) στα όρια του χωριού Μέλανες.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Βυζαντινά μνημεία

2009-06-09T13:23:00.040+03:00

Αξιόλογα είναι τα βυζαντινά μνημεία του νησιού, που υποδηλώνουν την πιθανότατα σημαίνουσα θέση της Νάξου στο χώρο του Αιγαίου κατά τους Βυζαντινούς χρόνους. Η Παναγία Δροσιανή στο χωριό Μονή, στο κέντρο του νησιού, και η Παναγία η
Πρωτόθρονη στο Χαλκί διασώζουν κάτω από μεταγενέστερα στρώματα τοιχογραφίες του 6ου-7ου αιώνα, πολύ ενδιαφέροντα δείγματα παλαιοχριστιανικής τέχνης. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το σύνολο των ναών (Παναγία η Πρωτόθρονη, Άγιος Αρτέμιος, Αγία Κυριακή, Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στ’ Αδησαρού) με τοιχογραφίες ανεικονικού
διάκοσμου, με γεωμετρικά κυρίως μοτίβα, από την εποχή της Εικονομαχίας (724-843), μοναδικό στην Ελλάδα για τον αριθμό των εκκλησιών που περιλαμβάνει, και ταυτόχρονα ένα από τα λίγα σωζόμενα σύνολα στο χώρο της Ανατολής. Μεγάλος είναι και ο αριθμός των μνημείων (Πρωτόθρονη, Άγιος Γεώργιος Διασορίτης, Άγιος Νικόλαος Σαγκρίου), που
χρονολογούνται στους Μέσους και Ύστερους Βυζαντινούς χρόνους (10ος-14ος αιώνας) και σώζουν ενδιαφέροντα εικονογραφικά προγράμματα, επιβεβαιώνοντας τη συμμετοχή του νησιού στα δρώμενα της εποχής. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο οχυρωμένο μοναστήρι της Υψηλοτέρας στις Εγγαρές, που θεωρείται το πιο καλά προστατευμένο και
οχυρωμένο σημείο του νησιού. Όλοι οι παραπάνω ναοί βρίσκονται σε ιδιαίτερα απομακρυσμένες θέσεις από το κέντρο του νησιού, όπου από τη Μεσοβυζαντινή ακόμη περίοδο στο Κάστρο τ’ Απαλίρου και στο Επάνω Κάστρο είχε μεταφερθεί η πρωτεύουσά του για λόγους προστασίας από τις επιδρομές των Αράβων και των πειρατών.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Αρχαϊκά ιερά Νάξου

2009-06-09T13:16:00.040+03:00

Το εν εξελίξει πρόγραμμα έρευνας, μελέτης, μερικής αναστήλωσης, προστασίας και ανάδειξης των αρχαιολογικών χώρων των Υρίων και του Σαγκρίου στη Νάξο αποτελεί μία πρωτοπόρα προσπάθεια για τις Κυκλάδες, καθώς παρά τους πολλούς και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, δεν είχε δοθεί μέχρι σήμερα η αντίστοιχη προσοχή στον τρόπο διαχείρισης και
αξιοποίησής τους. Η περίπτωση των αρχαϊκών ιερών της Νάξου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα ορθής και επιστημονικά άρτιας οργάνωσης αρχαιολογικού χώρου, με βασικό στόχο την ανάδειξη της συμβολής της Νάξου στη διαμόρφωση της πρώιμης μνημειακής αρχιτεκτονικής στον ελλαδικό χώρο. Το ιερό των Υρίων, στη θέση Λειβάδι, θεωρείται το επίσημο ιερό του αστικού κέντρου του νησιού κατά την Αρχαϊκή
περίοδο. Η λατρεία ανάγεται στα Μυκηναϊκά χρόνια (1300 π.Χ.) και η ασφαλής τεκμηρίωση της συνέχειάς της στην ιστορική περίοδο μετατρέπει το χώρο σε ένα διαχρονικό λατρευτικό κέντρο του Διονύσου στην Αρχαιότητα και του Αγ. Γεωργίου στη συνέχεια. Η άσκηση της λατρείας σε ναϊκό οικοδόμημα, η οποία αντικαθιστά την προγενέστερη υπαίθρια, παρακολουθείται σε τέσσερις φάσεις: α) 800 π.Χ.: μονόχωρος ναός από ξυλοπλινθοδομή, β) 730 π.Χ.: επιμήκης τετράκλιτη αίθουσα, γ) πρώιμος 7ος αι. π.Χ.: τρίκλιτος ναός με ξύλινη πρόστυλη πρόσταση, που αποτελεί πρώιμο παράδειγμα μνημειακής ναϊκής πρόσοψης και δ) 580-570 π.Χ.: κατασκευάζεται ο πρωιμότερος λίθινος πρόστυλος ιωνικός ναός στον ελλαδικό χώρο. Παράλληλα, ο εντοπισμός τετράπλευρου στωικού οικοδομήματος, που περιέβαλλε το ναό, ταυτίζεται με τελετουργικό εστιατόριο και παρέχει σημαντικά στοιχεία για την ιστορία της τελετουργικής εστίασης των ιερών. Το αγροτικό θρησκευτικό κέντρο του Γύρουλα στο Σαγκρί αποτελείται από μια υπόστυλη αίθουσα για συγκέντρωση μυστηριακών τελετών, από ένα τελεστήριο, το οποίο εντάσσεται στο ευρύ οικοδομικό πρόγραμμα που διεξήγαγε ο τύραννος Λύγδαμις και είναι σύγχρονο με τον αρχαϊκό ναό του Απόλλωνα στο νησάκι του λιμανιού της Νάξου, από τον οποίο σώζεται αναστηλωμένη η είσοδος του σηκού, η γνωστή «Πορτάρα» (530 π.Χ.). Ο ολομάρμαρος, καλά διατηρημένος, δίκλιτος ιωνικός ναός με τις οπτικές εκλεπτύνσεις αποτελεί τον πρόδρομο της κλασικής αττικής αρχιτεκτονικής, η οποία έναν αιώνα μετά δημιούργησε τον Παρθενώνα. Η μετατροπή του ναού σε τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική σηματοδοτεί την αποδοχή του χώρου ως διαχρονικού λατρευτικού κέντρου.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία

2009-06-09T13:12:00.044+03:00

Η Χώρα ήταν η πρωτεύουσα της Νάξου κατά τα προϊστορικά και τα ιστορικά χρόνια. Σημαντικά ίχνη της μυκηναϊκής και ιστορικής πόλης της Γρόττας, στα βόρεια της Χώρας, εκτίθενται σήμερα στο πλαίσιο του Επιτόπιου Αρχαιολογικού Μουσείου στην πλατεία Μητροπόλεως. Πρόκειται για το πρώτο αυτού του τύπου μουσείο στην Ελλάδα και λειτουργεί από το 1999. Ο επισκέπτης μπορεί μέσω κατανοητών οπτικών μέσων να περιηγηθεί στο χώρο και να επισκεφθεί τα αρχαία λείψανα στο σημείο όπου αυτά βρέθηκαν και πρωτοανασκάφηκαν. Τα σημαντικότερα κατάλοιπα περιλαμβάνουν τμήμα του
μυκηναϊκού τείχους της Γρόττας και εργαστήριο κεραμικής της ίδιας περιόδου, καθώς και το χωμάτινο τύμβο της Γεωμετρικής περιόδου, που απέδιδε ηρωική λατρεία στις ταφές των προηγούμενων κατοίκων. Επίσης, οι οργανωμένοι χώροι των αρχαϊκών ιερών στα Ύρια, το Σαγκρί και τη νησίδα Παλάτια της Χώρας (Πορτάρα), καθώς και οι ημιτελείς μνημειακοί Κούροι, που βρίσκονται αμετακίνητοι στο σημείο όπου λαξεύτηκαν, δύο στις Μέλανες,
ορεινό χωριό ανατολικά της Χώρας, και ένας που ταυτίζεται με το Διόνυσο στο χωριό Απόλλωνας, στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού, δίνουν εύγλωττη εικόνα της έντονης πολιτιστικής δραστηριότητας του νησιού κατά την Αρχαϊκή περίοδο. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στον κυκλικό πολυώροφο Πύργο του Χειμάρρου, στις νοτιοανατολικές υπώρειες του όρους Ζα, ο οποίος ανήκει στην Ελληνιστική περίοδο και πρέπει να σχετίζεται με τον έλεγχο των ορυχείων σμύριδας, που βρίσκονται λίγο βορειότερα, ή να αποτελεί οχυρωμένη αγρέπαυλη. Παρόμοιοι πύργοι της Ελληνιστικής (Πύργος Πλάκας)
και της Μεσαιωνικής περιόδου έχουν εντοπιστεί σε όλη τη Νάξο (Πύργος Μαυρογένη, Οσκελού, Αγιάς, Υψηλής, Μπαζαίου, Μπαρότση στο Φιλότι, Ντελαρόκα στις Μέλανες). Οι ελληνιστικοί πύργοι προστάτευαν θέσεις με στρατιωτικό ή οικονομικό χαρακτήρα στην ύπαιθρο, ή λειτουργούσαν ως φρυκτωρίες, ενώ σύμφωνα με μια άλλη άποψη χρησίμευαν ως
αγροικία ή μέρος αγροικίας. Οι μεσαιωνικοί πύργοι από την άλλη εντάσσονται στη φεουδαρχική οργάνωση της υπαίθρου του νησιού, ενώ η οχυρή θέση τους προστάτευε τους ιδιοκτήτες από τις πειρατικές επιδρομές.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Από τη Βυζαντινή περίοδο ως τη Νεότερη εποχή

2009-06-09T00:29:00.039+03:00

Για τα Βυζαντινά χρόνια δε διαθέτουμε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη της Νάξου. Ωστόσο, τα σημαντικά λείψανα βυζαντινής αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής (6ος-14ος αι. μ.Χ.) καταδεικνύουν ότι το νησί, και αυτή την περίοδο, είχε κεντρική σημασία στις Κυκλάδες. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους (1204), η Νάξος
έγινε η έδρα του Δουκάτου του Αιγαίου με ηγεμόνα το Μάρκο Σανούδο. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην πρόοδο και στην ανάπτυξη της Νάξου, καθώς το νησί αποτέλεσε κέντρο των εμπορικών και οικονομικών δραστηριοτήτων των Δυτικών ηγεμόνων. Στο νησί συνέρρευσε πλήθος Δυτικών, με αποτέλεσμα τον εκκαθολικισμό μέρους του πληθυσμού και τη
συμβίωση δύο χριστιανικών κοινοτήτων στο νησί (ορθοδόξων και καθολικών) για πολλούς αιώνες ως και σήμερα. Το 1537 ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, επικεφαλής του οθωμανικού στόλου, κατέλαβε τη Νάξο, μαζί με άλλα νησιά των Κυκλάδων, και κατέστησε το νησί φόρου υποτελές στο σουλτάνο. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1566, ο σουλτάνος Σελίμ Β΄
παραχώρησε τη διοίκηση του παλιαού Δουκάτου του Αιγαίου στον Εβραίο διπλωμάτη Ιωσήφ Νάζι και το 1580 ο σουλτάνος Μουράτ Γ΄ παραχώρησε στα νησιά Νάξο, Σαντορίνη, Άνδρο, Μήλο, Πάρο, Σύρο και Σίφνο προνομιακό ορισμό (αχτναμέ). Σύμφωνα με αυτόν, τα νησιά εξασφάλισαν πλήρη ελευθερία σε θέματα λατρείας, μειώθηκαν οι φόροι, ενώ απαγορεύτηκαν η εγκατάσταση γενιτσάρων και το παιδομάζωμα. Οι ορισμοί που παραχωρήθηκαν στο νησί κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας ευνόησαν την ανάπτυξη των κοινοτικών αυτοδιοικητικών θεσμών. Στην Επανάσταση του 1821, παρά την αρνητική ή επαμφοτερίζουσα στάση των ανώτερων κοινωνικών ομάδων, οι νησιώτες
ξεσηκώθηκαν και κάποιοι από αυτούς έλαβαν ενεργό μέρος στις επιχειρήσεις κατά των Οθωμανών με δύο πλοία και δύο σώματα ενόπλων. Το νησί φιλοξένησε και πολλούς πρόσφυγες από περιοχές που είχαν πληγεί από τους Οθωμανούς. Μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, η Νάξος, όπως και οι υπόλοιπες Κυκλάδες, εντάσσεται στην ελληνική επικράτεια. Το 1941 η Νάξος αρχικά εντάχθηκε στην ιταλική διοίκηση, στα πλαίσια της κατοχής των ελληνικών εδαφών από τις Δυνάμεις του Άξονα. Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943 το νησί εντάχθηκε στη γερμανική διοίκηση ως την απελευθέρωσή του το 1944.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Προϊστορία και Αρχαία χρόνια

2009-06-09T00:23:00.032+03:00

Σύμφωνα με την παράδοση, η Νάξος είναι το νησί όπου ο Θησέας, επιστρέφοντας από την Κρήτη, σταμάτησε για ανεφοδιασμό και εγκατέλειψε την Αριάδνη, την κόρη του Μίνωα. Εκεί την ερωτεύτηκε ο Διόνυσος και μέσω του όρους Δρίον (Ζας) την ανέβασε στον Όλυμπο και την έκανε αθάνατη. Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης της Νάξου έχουν εντοπιστεί στο Σπήλαιο του Ζα και ανάγονται στη Νεότερη Νεολιθική εποχή (4η χιλιετία), ενώ η χρήση του σπηλαίου συνεχίζεται απρόσκοπτα ως και τα ύστερα ιστορικά χρόνια. Κατά την Πρωτοκυκλαδική
περίοδο (3η χιλιετία) η Νάξος αναδεικνύεται σε ένα από τα κέντρα του κυκλαδικού πολιτισμού, με αποτέλεσμα η πρώτη φάση εξέλιξής του, η Πρωτοκυκλαδική Ι, να οριστεί ως φάση Γρόττα-Πηλός από τα σημαντικά ευρήματα της πόλης της Γρόττας, στο βόρειο όριο της σημερινής Χώρας. Η κεντρική θέση της Νάξου στις θαλάσσιες επικοινωνίες, αλλά και το μάρμαρο και η σμύριδα αποτελούν τους βασικούς παράγοντες της πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξής της την περίοδο αυτή, η οποία εκφράζεται κυρίως από τα λίθινα
ειδώλια και την εξέλιξη της λιθοτεχνίας γενικότερα. Κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο (1600-1100 π.Χ.), μέσω της πόλης της Γρόττας και των νεκροταφείων της στο Καμίνι και τα
Απλώματα, η Νάξος διατηρεί το σημαίνοντα ρόλο της στην εξάπλωση του μυκηναϊκού πολιτισμού στις Κυκλάδες. Η Αρχαϊκή περίοδος αναδεικνύει τη Νάξο σε ένα από τα πιο φημισμένα και ακμαία κέντρα του Αιγαίου, όπως φαίνεται από τα πολλά αρχαϊκά ιερά (Σαγκρί, Γύρουλας, Πορτάρα, Ύρια) και την ανάπτυξη της γλυπτικής (μνημειακοί Κούροι, Σφίγγα των Ναξίων στους Δελφούς, Οικία των Ναξίων στη Δήλο). Κατά την εποχή αυτή στο νησί κυριαρχούσαν οι αριστοκράτες και από ό,τι φαίνεται η Νάξος βρισκόταν σε περίοδο μεγάλης οικονομικής ισχύος. Πολύ νωρίς, ήδη το 735 π.Χ., οι νησιώτες ίδρυσαν μαζί με τους Χαλκιδείς την πρώτη ελληνική αποικία στη Σικελία, τη Νάξο. Κατά το β΄ μισό του 6ου αι. π.Χ., ο Λύγδαμις με τη βοήθεια του Αθηναίου Πεισιστράτου πήρε την εξουσία και διοικούσε ως τύραννος. Την ίδια περίοδο η Νάξος επέκτεινε την κυριαρχία της στην Πάρο και την Άνδρο. Γύρω στο 510 π.Χ. η τυραννίδα καταλύθηκε και ομάδα αριστοκρατών εξορίστηκε. Είναι οι ίδιοι που το 501 π.Χ., με τη βοήθεια του τυράννου της Μιλήτου Αρισταγόρα και την υποστήριξη αρχικά των Περσών, επιτέθηκαν χωρίς αποτέλεσμα στο νησί. Το 490
π.Χ. η Νάξος καταστράφηκε από τους Πέρσες, αλλά στη ναυμαχία της Σαλαμίνας και στη μάχη των Πλαταιών συνέβαλε στη νίκη των Ελλήνων. Το 478/477 π.Χ. συμμετείχε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία, την οποία εγκατέλειψε πολύ νωρίς, για να υποταχθεί στη συνέχεια (466 π.Χ.) στην Αθήνα, στην οποία ήταν πλέον υποτελής. Το 376 π.Χ. έγινε υποχρεωτικά μέλος για
μικρό διάστημα και στη Β΄ Αθηναϊκή Συμμαχία. Στα Ελληνιστικά χρόνια, η Νάξος αποτέλεσε μέλος του Κοινού των Νησιωτών (2ος αι. π.Χ.), ενώ το 41 π.Χ. περιλήφθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία των Νησιών του Αιγαίου (provincia insularum), με έδρα τη Ρόδο.

πηγή: IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Το μοναστήρι και ο πύργος της Αγιάς

2009-06-08T21:26:00.043+03:00

Η μονή της Αγιάς βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νάξου και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 220 μέτρων. Στο προαύλιό της υπάρχει πηγή που περιβάλλεται από πελώρια πλατάνια. Περίπου 150 μέτρα πάνω από την Μονή υψώνεται ο πύργος της Αγιάς. Βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο και άνηκε στην οικογένεια των Κόκκων, άλλης μιας ισχυρής οικογένειας ορθοδόξων της ματαμεσαιωνικής Νάξου. Χρονολογείται κατά τον 17ο αιώνα, ενώ το 1992 έπαθε σημαντικές ζημιές από πυρκαγιά. Ο Πύργος είναι ορατός από τον παραλιακό δρόμο που συνδέει την Χώρα με τον Απόλλωνα (περίπου 6 χλμ. πριν τον Απόλλωνα).

ΑΗ ΜΑΜΑΣ

2009-06-07T20:29:00.042+03:00

Η εκκλησία του Αγίου Μάμα βρίσκεται στο χωριό Ποταμιά. Είναι από τους παλαιότερους ναούς στη Νάξο που υπολογίζεται ότι χτίστηκε γύρω στον 9ο αιώνα. Από τυπολογική άποψη ανήκει στους «σταυροειδείς εγγεγραμμένους». Λέγεται ότι ήταν η Μητρόπολη των Ορθοδόξων πριν από τη φραγκική κατάκτηση και το 1207 μετατράπηκε σε καθολικό ναό. Ο μητροπολίτης Κω κ. Εμμανουήλ Καρπάθιος δέχεται ότι η μεταλλαγή του ναού έγινε το 1390. Ο ναός είναι πολύ ενδιαφέρον από αρχιτεκτονικής απόψεως έχει όμως και γλυπτά αξιόλογα καθώς και ίχνη τοιχογραφιών.

Πύργος - Μονή της Υψηλοτέρας

2009-06-05T18:54:00.040+03:00

Ο Πύργος - Μονή της Υψηλοτέρας βρίσκεται στη Γαλήνη. Είναι οθόδοξο καστρομονάστηρο, που ιδρύθηκε το 1660 από την ορθόδοξη οικογένεια των Κόκκων, οι οποίοι ήταν σφοδροί πολέμιοι του φραγκικού φεουδαλισμού κατά την τουρκοκρατία, συντελώντας με τους αγώνες τους, στη σταδιακή κατάργησή του.Αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα φρούρια στο νησί οχυρομένο με πολεμίστρες και ζεματίστρες, για τον φόβο των πειρατών.Το μοναστήρι βρίσκεται μέσα στον Πύργο Αγγελοπούλου με την μεταβυζαντινή εκκλησία στο κέντρο της εσωτερικής αυλής του.Ο στρογγυλός πύργος διαθέτει πολεμίστρες, επάλξεις, ζεματίστρα και μεγάλους χωρίς ανοίγματα τοίχους, θυμίζοντας φρούριο και όχι μοναστήρι. Χρησιμοποιήθηκε άλλοτε ως ορμητήριο και άλλοτε ως καταφύγιο για τους αγρότες της περιοχής.

Παλάτι Ιησουιτών - Καλαμίτσια ( Jesuit Convent - Kalamitsia)

2009-06-03T19:12:00.044+03:00

Στην είσοδο του χωριού Μέλανες και ακολουθώντας τη δεξιά διακλάδωση (χωματόδρομο σχετικά εύκολο) φτάνουμε μετά από 2 χλμ., στα Καλαμίτσια όπου ο Ιησουΐτης μοναχός Σωζέ έκτισε το 1673 ένα λαμπρό οικοδόμημα, αληθινό ανάκτορο για θέρετρο των Ιησουιτών μοναχών, μέσα σε καταπράσινη κοιλάδα. Η κατάσταση διατήρησής του είναι πολύ κακή και πολλά τμήματά του έχουν καταρρεύσει. Δυστυχώς δεν προβλέπεται άμεσα καμιά ενέργεια στερέωσης και προστασίας του.

Παγκόσμιο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα «Ποιότητα νερού και Υγεία»

2009-06-01T18:52:00.025+03:00

Θα ήταν ιδιαίτερη τιμή και χαρά για εμάς να παρευρεθείτε στο Παγκόσμιο Επιστημονικό Συνεδρίου με θέμα «Ποιότητα νερού και Υγεία» που θα πραγματοποιηθεί 31 Μαΐου έως 5 Ιουνίου 2009 στο νέο συνεδριακό κέντρο Νάξου
Με το συνέδριο αυτό, που είναι το μεγαλύτερο που θα πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα στο θέμα της ποιότητας του νερού, εγκαινιάζεται το νέο υπερσύγχρονο συνεδριακό κέντρο της Νάξου. Η διοργάνωση ακολουθεί τα προηγούμενα συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλες πόλεις του κοσμου, όπως το Τόκυο, το Παρίσι και το Κέιπ Ταουν.
Η επιστημονική, κοινωνική και πολιτική σημασία του Συνεδρίου αναβαθμίζεται σημαντικά από το γεγονός ότι επελέγη από την Eυρωπαϊκή Επιτροπή ως ο τόπος συνάντησης κορυφαίων επιστημόνων σε μια brain storming συζήτηση για την αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής οδηγίας η οποία καθορίζει την ποιότητα του πόσιμου νερού. Το γεγονός αυτό θα κοθορίσει την πολιτική για την ποιότητα του πόσιμου νερού στα κράτη-μέλη για την επόμενη δεκαετία τουλάχιστον.

Θεματολογία Συνεδρίου

Οι θεματικές ενότητες που θα καλυφθούν στο Συνέδριο θα αφορούν:
 Μικροβιολογική ποιότητα υδάτων
 Επιδημιολογία υδατογενών λοιμώξεων
 Ποιότητα νερών κολύμβησης
 Διαδικασίες επεξεργασίας και απολύμανσης του νερού
 Ποιότητα του νερού και τουρισμός
 Ποιότητα νερού σε περιοχές χωρίς επάρκεια παροχής

Ειδικές εκδηλώσεις

1. WHO: Την τελευταία μέρα θα οργανωθεί ημερίδα κεντρικά από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), με θέμα κατευθυντήριες οδηγίες για την χρήση του νερού σε μικρά μέρη (περιλαμβάνει τις Κυκλάδες).

2. European Commission: Eιδική συνεδρία με τίτλο «Μπορούν οι κλασσκοί δείκτες ρύπανσης του πόσιμου νερού να εγκυηθούν προστασία της δημόσιας υγείας;» Στην συνεδρία που θα έχει μορφή brain storming κορυφαίοι επιστήμονες και όλα τα μέλη της ομάδας Health Related Water Microbiology θα εκφράσουν τις απόψεις τους ώστε να γίνει η αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής οδηγίας για την ποιότητα του πόσιμου νερού.

Παράλληλες εκδηλώσεις
1. «Περιβάλλον και Νερό» (αφιερωμένο στην Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος της 5 Ιουνίου) με έμφαση στην επαναχρησιμοποίηση (ανακύκλωση) του νερού (water re-use).
2. «Μικροβιολογική Ποιότητα Υδάτινου Περιβάλλοντος στον Ελληνικό Χώρο»: Ημερίδα με παρουσιάσεις από Ελληνικά εργαστήρια.

Technical Tour
Στα συνέδρια αυτά συνηθίζεται ένα technical tour στο οποίο οι σύνεδροι επισκέπτονται ένα μεγάλο (συνήθως σύγχρονο έργο) που σχετίζεται με το νερό. Στην προκειμένη περίπτωση, θα γίνει επίσκεψη του μεγαλύτερου αρχαίου υδραγωγείου στην Ελλάδα που ξεκινάει στην περιοχή του Κούρου των Μελάνων και καταλήγει στην περιοχή της Γρόττας στην Χώρα. Στην διαδρομή του μπορεί κανείς να δει τις αρχαίες σωληνώσεις που βρίσκονται σε ειδικά διαμορφωμένο αρχαιολογικό χώρο. Την ξενάγηση θα πραγματοποιήσει ο καθηγητής αρχαιολογίας Δρ Βασίλης Λαμπρινουδάκης ο οποίος έχει αναδείξει το έργο αυτό.

Περιμένοντας την συμμετοχή σας είμαστε στην διάθεσή σας για κάθε επιπλέον πληροφορία μέσω της ιστοσελίδας www.watermicro2009.gr καθώς και της γραμματείας του Συνεδρίου info@watermicro.gr

Με εκτίμηση,

Αθηνά Μαυρίδου, Απόστολος Βανταράκης,
Καθηγήτρια Μικροβιολογίας ΤΕΙ Αθήνας Επίκουρος Καθηγητής
Τηλ. 6977-564267 Πανεπιστημίου Πατρών
Τηλ. 6945-336243

Παναγία η Πρωτόθρονη

2009-05-30T13:17:00.015+03:00

Ο ναός της Παναγίας της Πρωτόθρονης, στη σημερινή του μορφή, ανήκει στο μεταβατικό σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλο τύπο. Στην κόγχη της ημικυκλικής αψίδας του ιερού σώζεται το σύνθρονο. Το δυτικό τμήμα του ναού περιλαμβάνει το νάρθηκα, ο οποίος πλαισιώνεται προς βορρά από το παρεκκλήσι του Αγίου Ακίνδυνου και προς νότο από ορθογώνιο χώρο που καλύπτεται με καμάρα. Ο ναός διακοσμείται εσωτερικά από πέντε στρώματα ζωγραφικής, τα οποία ανάγονται στην παλαιοχριστιανική, μεσοβυζαντινή και υστεροβυζαντινή περίοδο.
Αρχιτεκτονικά κατατάσσεται στις αρχαιότερες εκκλησίες του μεταβατικού τύπου και χρονολογείται στο πρώτο μισό του 9ου αιώνα, ενώ αρχιτεκτονικά μέλη του ναού, που σώζονται και ανάγονται στην παλαιοχριστιανική εποχή, μαρτυρούν ότι ο ναός πρέπει να ήταν αρχικά βασιλική. Σύμφωνα με τις επιγραφές, έχουμε μια ανακαίνιση του ναού το έτος 1052 μ.Χ. Υπάρχει, επίσης, και μια επιγραφή που αναφέρει το έτος 1056 μ.Χ. και βρίσκεται στο παρεκκλήσι του Αγίου Ακίνδυνου.
Μεταγενέστερες επισκευές και μετατροπές αναφέρονται σε επιγραφές του 16ου και 17ου αιώνα. Αναφορά στην εκκλησία της Πρωτόθρονης με τα παρεκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Ακίνδυνου γίνεται επίσης στα πατριαρχικά σιγίλλια του 16ου αιώνα.
Κατά τα έτη 1970-72 έγιναν εργασίες συντήρησης των τοιχογραφιών. Αποκαλύφθηκαν τοιχογραφίες στη νότια καμάρα του ναού. Η Παναγία λειτουργεί κανονικά μέχρι σήμερα σαν χριστιανικός ορθόδοξος σε λατρεία ναός.

ΠΥΡΓΟΣ ΜΠΑΖΑΙΟΥ

2009-05-27T17:18:00.044+03:00

Στο 12ο χλμ. του κεντρικού δρόμου, που ενώνει τη Χώρα της Νάξου με τη νησιωτική της ενδοχώρα, δεσπόζει στον κάμπο της Αγιασσού, ο Πύργος Μπαζαίου. Αρχιτεκτονικά ανήκει στο τύπο των πυργοειδών συγκροτημάτων, στην χαρακτηριστικότερη δηλαδή ομάδα μνημείων της Νάξου, η χρονολόγηση των οποίων ξεκινά από τον 13ο και καταλήγει τον 18ο αιώνα. Η παρουσία αυτού του κτιριακού τύπου στο νησί, οφείλεται αφενός στη γενική αβεβαιότητα που επικρατούσε στο Αιγαίο εξαιτίας της πειρατείας, αφετέρου στη φεουδαρχική οργάνωση της εξουσίας του νησιού που ξεκίνησε τα χρόνια του μεσαίωνα, συστηματοποιήθηκε επί ενετοκρατίας και τελικά επιβίωσε ακόμα και στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Ο συγκεκριμένος πύργος κτίστηκε περίπου το 1600. Αρχικά λειτούργησε ως μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε εγκαταλείφθηκε από τους τελευταίους μοναχούς και περιήλθε στην ιδιοκτησία του νεοσύστατου τότε Ελληνικού κράτους. Για πολλά χρόνια φιλοξενούσε οικογένειες αγγειοπλαστών που ζούσαν στο χώρο και κατασκεύαζαν τα κεραμικά τους. Στο τέλος περίπου, του 19ου αιώνα, εκποιήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο και αγοράστηκε από την οικογένεια Μπαζαίου (Baseggio family - http://www.baseggio.net/), στους απογόνους της οποίας ανήκει έως σήμερα. Η οικογένεια ακολουθώντας την παράδοση των Ενετών του νησιού, παράλληλα με την κύρια κατοικία της στη Χώρα, διατηρούσε τον πύργο ως εξοχική κατοικία και χώρο συλλογής των αγροτικών προμηθειών. Ο σημερινός απόγονος κατανοώντας τη σημασία και την ιστορική αξία του κτίσματος, εξακολουθεί να το συντηρεί με ιδιαίτερη φροντίδα και αισθητική αντίληψη. Το 2000 ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση αναστήλωσής του, αποκλειστικά με ιδιωτικούς πόρους, κάτω από την επίβλεψη των αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. Θεμιστοκλή Μπιλή και Μαρίας Μαγνήσαλη. Έκτοτε λειτουργεί ως χώρος υλοποίησης πολιτιστικών και πολιτισμικών δραστηριοτήτων, ενός μη κερδοσκοπικού φορέα σε συνεργασία με ανάλογους φορείς, Ινστιτούτα, Πανεπιστήμια και Μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού.

πηγή : http://bazeostower.gr

The Monastery-Castle of the True Cross from Amenon on Vimeo.

Ιερό των πηγών - Αρχαίο Υδραγωγείο

2009-05-25T20:39:00.045+03:00

Η περιοχή των Μελάνων ήταν κατά την αρχαιότητα ιδιαίτερα σημαντική για την οικονομία και τον πολιτισμό της Νάξου. Ιδιαίτερα η περιοχή γύρω από το Φλεριό, πλούσια σε παχιά επιφανειακά στρώματα καλής ποιότητας μαρμάρου αποτέλεσε λίκνο της ανάπτυξης της μαρμάρινης ελληνικής αρχιτεκτονικής και πλαστικής. Έχουν εντοπισθεί λείψανα που μαρτυρούν κατοίκηση και πιθανώς λατόμευση μαρμάρου ήδη κατά την 3η π.Χ. χιλιετία. Η μεγάλη ακμή των λατομείων των Μελάνων σημειώνεται πάντως τον 7ο και 6ο αιώνα. Μερικά από τα εντυπωσιακότερα γλυπτά και οικοδομήματα των χρόνων αυτών στη Νάξο, τη Δήλο και σε άλλλα μέρη της Ελλάδας συνδέονται με την εργασία στα αρχαία λατομεία της περιοχής, στα οποία σώζονται ημιτελή, σε διάφορα στάδια κατεργασίας, αγάλματα και άλλα έργα. Παράλληλα η περιοχή έχει πλούσιες πηγές νερού, που και σήμερα τροφοδοτούν την πλούσια βλάστηση του τόπου. Στην αρχαιότητα ένα υδραγωγείο μήκους 11 περίπου χιλιομέτρων, σημαντικό τεχνικό έργο με πολλές φάσεις, μετέφερε το νερό στην πόλη της Νάξου εξασφαλίζοντας την ύδρευσή της. Ήδη κατά την αρχική κατασκευή του χρειάστηκε να διατηρηθεί το βουνό στα βόρεια της κοιλάδας του Φλεριού με σήραγγα, για τη μέγιστη εκμετάλλευση του νερού, με διανομή του προς όλες τις έυφορες περιοχές κατά τη διαδρομή του προς την πόλη. Σε ένα ιερό στην περιοχή των λατομείων και της αρχαίας πηγής λατρευόταν μία θεά της ευφορίας και ήρωες προστάτες των λατόμων, που ήταν οι κύριοι επισκέπτες του.Η λατρεία που ξεκίνησε σ' αυτόν τον τόπο κατά τον 8ο π.Χ. αιώνα εγκαταστάθηκε λίγο ψηλότερα από τις πλούσιες πηγές νερού της περιοχής ανάμεσα σε όγκους μαρμάρου που φέρουν ίχνη λατόμευσης. Η ακμή του ιερού σημειώνεται τον 7ο και τον 6ο π.Χ. αιώνα και συμπίπτει με την ακμή της εκμετάλλευσης των λατομείων μαρμάρου της περιοχής. Τον 8ο αιώνα η λατρεία εξυπηρετείται από ένα λιθόκτιστο μονόχωρο κτίριο που ακουμπά σε ένα επιβλητικό όγκο μαρμάρου, ένα ισοπεδωμένο χώρο δίπλα του, ένα περίβολο στα βόρεια και ένα ακόμη βοηθητικό κτίριο με τρεις χώρους στα νότια, δίπλα στην είσοδο από την πηγή. Τον 7ο αιώνα δίπλα στο παλιό ανεγείρεται ένα δεύτερο μεγαλύτερο μονόχωρο ιερό κτίριο, στα δυτικά του διευθετούνται νέοι υπαίθριοι χώροι, σε δύο από τους οποίους προσφέρονται έμπειρες θυσίες και ο περίβολος επεκτείνεται προς τα δυτικά και νότια. Τον 6ο αιώνα, μετά από καταστροφή που προκλήθηκε από μετακίνηση του μαρμάρινου όγκου δίπλα στο αρχαιότερο κτίριο, το κτίριο αυτό ανακτίζεται με μείωση του πλάτους του ως βοηθητικό του δεύτερου το οποίο αποκτά στο εσωτερικό του ένα ημικυκλικό θρανίο.Τα νότια βοηθητικά κτίρια κατεδαφίζονται και σε μικρή απόσταση στα δυτικά τους κτίζεται μαρμάρινος ναϊσκος προσανατολισμένος στα παλαιά ιερά κτίρια. Το ιερό λειτούργησε μέχρι το τέλος των αρχαίων χρόνων. Η θεότητα που λατρεύθηκε πρέπει να ήταν μια θεά της ευφορίας, κοντά της όμως τιμήθηκαν πιθανότατα, αν κρίνουμε από επιγραφή που προέρχεται από την περιοχή και οι ήρωες Ώτος και Εφιάλτης, οι οποίοι διέθεταν την δύναμη να μετακινούν μεγάλους λίθινους όγκους, ως προστάτες των λατόμων, που ήταν οι κύριοι επισκέπτες του ιερού. Η ανασκαφή έφερε στο φως πολλά μισοτελειωμένα ή αποτυχημένα έργα τους. Η σημασία του ιερού έγκειται σ' αυτήν ακριβώς την ιδιαιτερότητά του: ότι μας φέρνει κοντά στην εργασία των λατόμων και στα πρώτα βήματα τηε εξέλιξης της ελληνικής μαρμαρικής τέχνης που ξεκίνησε σ' αυτήν εδώ την περιοχή.Ο ναϊσκος της τρίτης φάσης του ιερού κατασκευάσθηκε από μάρμαρο. Τα θεμέλιά του, που σώθηκαν μέχρι την ευθυντηρία κατασκευάσθηκαν από μεγάλους αδρά δουλεμένους όγκους μαρμάρου που κόπηκαν στην περιοχή, ενώ η ανωδομή του κτίσθηκε με αδρά τετραγωνισμένους όγκους μαρμάρου. Η στέγη ήταν δικλινής, με μαρμάρινα κεραμίδια, από τα οποία πολλά τεμάχια σώθηκαν στην περιοχή. Είναι εμφανής η διάθεση χρήσης μεγάλων λίθων στο μικρό αυτό οικοδόμημα, που εκδηλώνει πιθανώς την βούληση των κατασκευαστών να το συνδέσουν με τους ήρωες-προστάτες των λατόμων οι οποίοι διέθεταν την μυθική δύναμη της μετακίνησης μεγάλων γήινων όγκων. Η βάση με την κυκλική υποδοχή μπροστά στον ναϊσκο στήριζε μαρμάρινο κιονίσκο όπως αυτοί που βρέθηκαν στο ιερό, πάνω στον οποίο θα είχε τοποθετηθεί γλυπτό ανάθημα (μικρό άγαλμα ή σφίγγα). Ημίεργα τέτοια έργα έχουν βρεθεί επίσης στο ιερό.Στην περιοχή αυτή, που το βραχώδες έδαφος πέφτει απότομα προς τα νοτιανατολικά, δεν χρειάστηκε να ορισθεί το ιερό με περίβολο. Αριστερά, αμέσως στα ανατολικά της βόρειας εισόδου του ιερού, υπήρχε μικρό οίκημα, του οποίου τα λείψανα διατηρήθηκαν στο επίπεδο των θεμελίων του. Λειτούργησε πιθανώς ως εργαστήριο παραγωγής απλών για το ιερό (πήλινα ειδώλια, αγγεία κ.α.) από τον 7ο αιώνα και εξής, αν κρίνουμε από τα ίχνη της δραστηριότητας που παρατηρήθηκαν στην ταραγμένη του λεπτή επίχωση. Άλλη μια ασαφής κατασκευή υπήρχε ανάμεσα στους βράχους.Από το πλάτωμα πριν από τα λείψανα της κατασκευής αυτής μπορεί ο επισκέπτης να δει ψηλά στην πλαγιά του απέναντι βουνού ένα από τα σημαντικότερα σημεία έντονης αρχαίας λατόμευσης στην περιοχή και να διακρίνει το ένα από τα δύο σωζόμενα αρχαία αγάλματα που έμειναν ημιτελεί επί τόπου.Μεταξύ 640 και 625 π.Χ. αποφασίσθηκε να κτισθεί ένα δεύτερο, μεγαλύτερο λατρευτικό κτίριο, που κατέλαβε μεγάλο μέρος του ισοπέδου στα δυτικά του παλαιότερου. Το ισόπεδο επεκτάθηκε ελάχιστα προς τα δυτικά, δημιουργήθηκαν όμως και άλλα προς τα
νοτιοδυτικά. Το δομικό υλικό του κτιρίου ήταν αδρά δουλεμένες μαρμαρόπετρες. Μέρος αυτού του υλικού βρέθηκε να σκεπάζει το ερείπιο. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το στοιχείο το οποίο σώζεται στην πρόσοψη του νέου κτιρίου, δηλαδή το μονολιθικό μαρμάρινο κατώφλι της θύρας, το οποίο σώζει στα δύο άκρα τα ίχνη της έδρασης των επίσης μονολιθικών παραστάδων.Το κατώφλι αυτό έχει ως θεμελίωση δύο μαρμάρινους κύβους στα άκρα του. Έχουμε εδώ το αρχαιότερο, πρωτόγονο παράδειγμα μαρμάρινου θυρώματος, το οποίο εξελίσσεται αργότερα στα Ναξιακά οικοδομήματα στη Νάξο κα τη Δήλο σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της μνημειώδους ιωνικής αρχιτεκτονικής.Ο άξονας του νέου οικοδομήματος τοποθετήθηκε επάνω σε ένα καθιερωμένο από τη λατρεία σημείο, μια πυρά που είχε προσφερθεί στις θεότητες του ιερού πάνω στο ισόπεδο που κατέλαβε αργότερα το κτίριο. Προφανώς ήδη κατά την πρώτη περίοδο λειτουργίας του η πυρά αυτή παρέμεινε ορατή ή κατά κάποιο τρόπο αναδεδειγμένη στο δάπεδο του εσωτερικού του. Μετά την αναδιαμόρφωση του συμπλέγματος των δύο κτιρίων κατά των 6ο αιώνα ο χώρος της πυράς σκεπάσθηκε από ένα λιθοσωρό και γύρω απ' αυτόν κατασκευάσθηκε ένα ημικυκλικό θρανίο. Η διαμόρφωση αυτή υποδηλώνει τη λειτουργία μιας χθόνιας μυστηριακής λατρείας.

Τον 7ο π.Χ. αιώνα δημιουργήθηκαν δύο χώροι στο ιερό, ως υπαίθριοι περίβολοι, στους οποίους προσφέρονταν θυσίες στις θεότητες του ιερού. Στις γωνίες υπήρχαν πρόχειρες εστίες. Στο έδαφος ανοίγονταν αβαθείς λάκοι, μέσα στους οποίους συγκεντρωνόταν στάχτη και απομεινάρια από τις προσφορές (οστά, σπασμένα αγγεία, τεμάχια χαλκών αντικειμένων κ.α.) Τα υλικά αυτά σκεπάζονταν με λεπτές σχιστολιθικές πλάκες που κόβονταν στα πετρώματα του ανατολικού μέρους και διαμορφώνονταν σε κυκλικό σχήμα. Οι προσφορές αυτού του είδους πρέπει να γίνονταν για πολύ καιρό στον ίδιο χώρο, γιατί μερικές από τις αποθέσεις σκεπάζουν άλλες παλαιότερες. Μερικές φορές ως καλύμματα των προσφορών χρησιμοποιήθηκαν βάσεις μεγάλων πήλινων αγγείων. Δίπλα από μια από τις κυκλικές αυτές πλάκες αποκαλύφθηκε αγγείο που περιείχε 94 αστραγάλους αιγοειδών. Οι περίβολοι αυτοί αρχικά διέθεταν είσοδο. Αργότερα όμως η είσοδος φράχθηκε με χαμηλό τοίχο, οι χώροι επομένως έγιναν άβατοι, δηλαδή απάτητοι και μέσα τους διατηρήθηκαν οι υπάρχουσες προσφορές, αλλά πιθανότατα δεν προσφέρονταν πια νέες. Το κατώφλι της εισόδου σώζεται κάτω από τον τοίχο της μεταγενέστερης φάσης. Στα νότια των χώρων με τις προσφορές δημιουργήθηκε πιθανότατα κατά την τρίτη φάση λειτουργίας του ιερού διάδρομος εισόδου σ' αυτό από τα δυτικά. Αξιοσημείωτη είναι η θέα ολόκληρου του ιερού, που αναδεικνύει την κυκλοτερή διάταξη των εγκαταστάσεών του.

Πηγή: ΚΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Χώρα Νάξου

2009-05-23T20:34:00.045+03:00

Πύργος Χειμάρρου

2009-05-23T20:06:00.039+03:00

Είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Νάξου, σήμα κατατεθέν του νησιού όπως και η πύλη του αρχαϊκού ναού του Απόλλωνα, η "Πορτάρα". Ο πύργος βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της Νάξου, στη μέση περίπου του δρόμου ανάμεσα στο Ζα, το ψηλότερο βουνό της Νάξου και τη θάλασσα, σ' ένα ύψωμα που ορίζεται από τους δύο χειμάρρους, το Χείμαρρο ανατολικά και τα Πετρόνια δυτικά. Παρόμοιοι πύργοι είναι ευρύτατα διαδεδομένοι στο Αιγαίο, από τους περισσότερους όμως δεν διακρίνονται παρά μόνο τα θεμέλια, ενώ ο πύργος του Χειμάρρου σώζεται στο εντυπωσιακό ύψος των 15 σχεδόν μέτρων. Αρκετά καλά σώζεται η εξωτερική του όψη, ενώ μεγάλα τμήματα της εσωτερικής επένδυσης έχουν καταρρεύσει ή είναι ετοιμόρροπα. Η κάτοψή του είναι κυκλική, με εξωτερική διάμετρο 9,20μ. και εσωτερική 7,12μ. Οι τοίχοι έχουν πάχος 1,10μ. και είναι διπλοί, κτισμένοι με ντόπιο μάρμαρο χωρίς συνδετικό υλικό, με πολύ προσεγμένη συναρμογή: είναι φανερή η υψηλή ποιότητα της αρχαίας λιθοτεχνίας. Την εξωτερική πλευρά της λιθοδομής αποτελούν μεγάλες ορθογωνισμένες πέτρες που το μήκος τους ποικίλει από 0,58μ. ως 2 μ. και το πλάτος τους από 0,35μ. ως 0,40μ. Σε μερικές διακρίνονται λατομικά σημεία: Λ, V, O, που διευκόλυναν τους μαστόρους να τις τοποθετήσουν στη σωστή τους θέση. Η εσωτερική επένδυση αποτελείται από πέτρες διαφόρων μεγεθών που μόνο στη οριζόντια πλευρά έχουν δουλευτεί. Στη νότια πλευρά υπάρχει η θύρα, και ακριβώς από πάνω της, αλλά σε ύψος 10μ. από το έδαφος, δηλαδή στον δεύτερο όροφο, είναι το μοναδικό παράθυρο του πύργου. Τα μόνα άλλα ανοίγματα είναι υδρορρόες και πολεμίστρες (τοξοθυρίδες) που εξωτερικά διακρίνονται σαν στενές σχισμές ενώ εσωτερικά φαρδαίνουν αρκετά, ώστε να δίνουν χώρο στους τοξότες να κινηθούν. Στο εσωτερικό διακρίνεται ισόγειο και τρεις όροφοι, που τη θέση τους μπορούμε να συμπεράνουμε από τις υποδοχές για τα δοκάρια του πατώματος (δοκοθήκες). Αριστερά από την είσοδο μία σκάλα με μαρμάρινα σκαλοπάτια, πακτωμένα στον τοίχο, οδηγεί ακτινωτά προς τα πάνω. Η κορυφή του πύργου δεν σώζεται και δεν έχουν βρεθεί στοιχεία που να μας δείχνουν πώς θα ήταν η στέγη, κάποιοι μελετητές όμως υποθέτουν ότι θα ήταν επίπεδη, με πολεμίστρες. Τον πύργο περιβάλλει ένα περίπου τετράγωνο περιτείχισμα με πλευρά 35μ., που διατηρείται καλύτερα στη νότια και στο μεγαλύτερο μέρος της δυτικής και ανατολικής πλευράς, ενώ τμήματα της βόρειας πλευράς ξαναχρησιμοποιήθηκαν σε νεότερες κατασκευές. Παρόμοιοι πύργοι, άλλοτε κυκλικοί κι άλλοτε ορθογώνιοι, αφθονούν στο Αιγαίο. Στην ίδια τη Νάξο υπάρχουν κι άλλοι, με καλύτερα σωζόμενο τον Πύργο της Πλάκας. Δεν έχουν ακόμα μελετηθεί διεξοδικά κι έτσι η ακριβής χρονολόγηση και η χρήση τους δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένη. Γενικά επικρατούσε η άποψη ότι αποτελούσαν οχυρά καταφύγια του πληθυσμού στα ταραγμένα ελληνιστικά χρόνια. Φαίνεται όμως ότι άρχισαν να κτίζονται ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. και η χρήση τους ποικίλει ανάλογα με την εποχή και τη θέση τους. Στις πλούσιες σε μέταλλα δυτικές Κυκλάδες, όπως η Κύθνος, η Σέριφος, η Σίφνος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι, μερικοί τουλάχιστον, είχαν κάποια σχέση με την προστασία των μεταλλευτικών και μεταλλουργικών δραστηριοτήτων και δεν είναι ίσως τυχαίο ότι ο Πύργος του Χειμάρρου βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Νάξου που παράγει την πολύτιμη σμύριδα. Άλλοι πύργοι που βρίσκονται σε πλούσιες αγροτικές περιοχές δεν αποκλείεται να ήταν οχυρωμένες αγρεπαύλεις, ανάλογες με τους μεσαιωνικούς πύργους που αφθονούν στην Νάξο. Πάντως μια τέτοια αμυντική εγκατάσταση δύσκολα θα μπορούσε να είναι έργο των χωρικών και δεν αποκλείεται να αποτελούσε μέρος ενός μεγαλύτερου αμυντικού συστήματος. Σύμφωνα με κάποιον μελετητή, ο Πύργος του Χειμάρρου ήταν βάση μιας μικρής στρατιωτικής μονάδας και καταφύγιο για τους κατοίκους των γύρω οικισμών και των ζώων τους.

Πηγή Υπουργείο Πολιτισμού

Κούρος Απόλλωνα

2009-05-22T16:19:00.038+03:00

Δυτικά και πάνω από το παραθαλάσσιο χωριό Απόλλωνα βρίσκεται ένα από τα δυο αρχαία λατομεία της Νάξου στα οποία πρωτοξεκίνησε η μεγαλύτερη τέχνη της αρχαιότητας, η μαρμαρογλυπτική. Οι "κούροι" της Νάξου είναι οι αρχαιότεροι στον ελληνικό κόσμο και από το αρχαίο αυτό λατομείο του Απόλλωνα μεταφέρθηκαν στη Δήλο, αλλά και σε άλλα μέρη εκατοντάδες ημίεργα αγάλματα και μαρμάρινοι όγκοι. Στο αρχαίο λατομείο του Απόλλωνα έχει απομείνει ο υπερμεγέθης κούρος (11 μέτρα) του Θεού Διονύσου, δεκάδες τομές στα μάρμαρα και πολλά κομμάτια από μέλη αρχιτεκτονικά, αλλά και απομεινάρια από ημίεργους κούρους.Στην κορυφή του λόφου του λατομείου υπάρχει η επιγραφή "όρος χωρίου ιερόν Απόλλωνος" που χρονολογείται στον 5ο προς 4ο αιώνα π. Χ. και πιθανώς ανήκει σε ιερό του Θεού που υπήρχε εκεί.

Παναγία η Δροσιανή

2009-05-19T18:45:00.042+03:00

Η Παναγία η Δροσιανή είναι ένα Βυζαντινό μοναστήρι νότια του χωριού Μονή στη Νάξο και δίπλα από το κοινοτικό κοιμητήριο (νεκροταφείο), που είναι από τα αρχαιότερα των Βαλκανίων (4ος ή 6ος αιώνας). Από το Μοναστήρι αυτό το μεγαλύτερο μέρος του ήταν θαμμένο και μόλις τη δεκαετία του 70 έγιναν οι ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία και αποκαλύφθηκε. Ο καθαρισμός των τοιχογραφιών και η αποτείχιση των νεότερων στρωμάτων κράτησε πολλά χρόνια (1964-1971). Μέχρι τότε το μόνο μέρος που ήταν ορατό ήταν η κυρίως εκκλησία που ήταν και η πλέον πρόσφατη. Ο αρχικός ναός είναι μονόχωρος τρίκογχος με τρούλο, κτισμένος κατά τον αιγαιοπελαγίτικο τρόπο, με ακατέργαστους πλακοειδείς λίθους και καλυμμένος με πλάκες. Χρονολογείται κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Η αψίδα του ιερού διατρυπάται από δίδυμο τοξωτό παράθυρο. Ο κεντρικός τρούλος υψώνεται πάνω σε τύμπανο με γωνιώδη βάση και διατρυπάται από δύο μονόλοβα τοξωτά παράθυρα. Η καμαροσκεπής προσθήκη, προς δυσμάς του αρχικού ναού, είναι νεότερη και υποβαστάζεται από τρία σφενδόνια. Στη δυτική και νότια πλευρά της ανοίγονται θύρες, πάνω από τις οποίες διαμορφώνονται μονόλοβο και τρίλοβο αντίστοιχα κωδωνοστάσιο. Στο βόρειο τοίχο της προσθήκης είναι προσκολλημένα τρία, μεταγενέστερα του αρχικού ναού, μονόχωρα παρεκκλήσια με ισάριθμες θύρες, που ανοίγονται στον ίδιο τοίχο. Τα δύο ακραία στεγάζονται, όπως ο αρχικός ναός, με τρούλους, που υψώνονται επίσης σε γωνιώδεις βάσεις και είναι και αυτά τρίκογχα. Στην αψίδα του ανατολικού παρεκκλησίου σώζονται ίχνη τοιχογραφιών βυζαντινής εποχής και στη βάση της υπολείμματα επισκοπικού θρόνου. Το παρεκκλήσιο αυτό, σύμφωνα με τις σχετικές έρευνες, βρέθηκε ότι χρησιμοποιείτο ως οστεοφυλάκιο. Το μεσαίο παρεκκλήσιο χτίστηκε πάνω στον υπάρχοντα βράχο και στεγάζεται με χαμηλό κωνικό τυφλό τρούλο. Κάτω από τα μεταγενέστερα στρώματα τοιχογραφιών και ασβεστωμάτων, οι εργασίες των Εφορειών Βυζαντινών Αρχαιοτήτων αποκάλυψαν, στον τρούλο, στην κόγχη της κεντρικής αψίδας του ιερού και στη βόρεια κόγχη του αρχικού ναού, τις αρχικές τοιχογραφίες του μνημείου, που χρονολογούνται στο πρώτο μισό του 7ου αιώνα. Πρόκειται ίσως για το πληρέστερα σωζόμενο τοιχογραφικό εκκλησιαστικό πρόγραμμα της περιόδου, με εικονογραφικές ιδιοτυπίες που δεν συναντώνται σε κανένα άλλο γνωστό μνημείο. Η μοναδική διπλή παράσταση του Χριστού στον τρούλο, ως νέου με λίγα γένεια και ως ώριμου άνδρα με γενειάδα, ερμηνεύει πιθανότατα το δόγμα της διπλής, θείας και ανθρώπινης, φύσης του θεανθρώπου. Στη κόγχη της αψίδας του ιερού παριστάνεται η Ανάληψη, όπου έξι άγγελοι, αντί για τέσσερις όπως συνήθως, ανακρατούν τη δόξα του Χριστού. Από τις σωζόμενες αφιερωματικές επιγραφές μαθαίνουμε ότι η ζωγράφιση των "ιερών εικόνων" έγινε με τη χορηγία πολλών χριστιανών. Στο εσωτερικό, σώζονται αλλεπάλληλα στρώματα τοιχογραφιών, το νεότερο των οποίων χρονολογείται στο 14ο αιώνα. και κάλυπταν το αρχικό στρώμα των τοιχογραφιών του μνημείου τον 7ο αιώνα. Πολλοί οι θρύλοι για το πως κτίστηκε και το πως επελέγη η τοποθεσία. Οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού μεταφέρουν ότι αν και αρχικά είχε επιλεγεί άλλο μέρος για το κτίσιμο της εκκλησιάς η εικόνα της Παναγίας μεταφερόταν κάθε βράδυ στο συγκεκριμένο μέρος. Η ονομασία «Δροσιανή» εικάζεται ότι προήλθε από το ότι οι κάτοικοι του χωριού σε μια πολύ μεγάλη περίοδο ανομβρίας απευθύνθηκαν στην Παναγία με λειτουργίες και τάματα για να την παρακαλέσουν να βρέξει έτσι ώστε να μην ξεραθούν τα δέντρα και οι μπαξέδες και να ζήσουν οι κάτοικοι που κατ' εξοχήν είναι αγρότες. Σήμερα το Μοναστήρι της Παναγίας της Δροσιανής λειτουργεί υπό τον έλεγχο της αρχαιολογικής υπηρεσίας και δέχεται ετησίως χιλιάδες επισκέπτες.

Panagia Drosiani from Amenon on Vimeo.

Ο Ναός της Δήμητρας

2009-05-18T15:21:00.041+03:00

Το ιερό βρίσκεται κοντά στο χωριό Σαγκρί, σε μια κοιλάδα, λιγότερα από 20 χιλιόμετρα από τη Χώρα της Νάξου. Η μικρή, εύφορη αυτή κοιλάδα υπήρξε ανέκαθεν ένας από τους ζωτικούς χώρους κατοίκησης του νησιού. Στους αρχαίους χρόνους αναπτύχθηκε στην κορυφή αυτού του λόφου ένα σημαντικό ιερό όπου λατρεύτηκαν θεότητες της ευφορίας της γης. Περί το 530 π.Χ. κτίσθηκε μαρμάρινος ναός που αποτελεί ορόσημο για την ανάπτυξη της κλασικής αρχιτεκτονικής. Το ιερό ερευνήθηκε από την Αρχαιολογiκή Εταιρεία και μελετήθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πολυτεχνείο του Μονάχου. Ο ναός αναστηλώθηκε με πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και χρηματοδότηση του Υπουργείου Αιγαίου (1994-2000). Η διαμόρφωση του χώρου και το μουσείο έγιναν με το ίδιο πρόγραμμα και με τη συμβολή του Υπουργείου Πολιτισμού. Η συνύπαρξη των ερειπίων του αρχαϊκού ναού και της βασιλικής απαιτούσε μια ισορροπημένη επέμβαση στο χώρο, που θα σεβόταν όλες τις ιστορικές φάσεις. Η αναστηλωτική πρόταση απέβλεψε στην ανάδειξη των πιο χαρακτηριστικών στοιχείων κάθε ιστορικής φάσης του μνημείου.Από την περίοδο του αρχαϊκού ναού προβλήθηκε ο άξονας Β-Ν της ανατολικής θύρας με κορύφωση στην Ν.Α. γωνία (Α. παραστάδα, εξωτερικοί κίονες, Α θύρα, εσωτερικοί κίονες καθώς και τμήματα τοίχων. Στην αναστήλωση ακολουθήθηκαν η φιλοσοφία, τα υλικά και ο τρόπος δομής του αρχαίου κτιρίου.Από την πρώτη εκκλησία αναστηλώθηκε η θύρα που διανοίχθηκε στον δυτικό τοίχο του προναού.Από τη βασιλική απομονώθηκε η αξονική προοπτική που προσφέρεται από την κεντρική δυτική είσοδο προς το ιερό. Οι τοίχοι της συντηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν στις περιοχές εκείνες από τις οποίες αποσπάστηκαν μέλη για την αναστήλωση του αρχαϊκού ναού. Στα πρώτα χρόνια του ιερού (από τον 8ο π.Χ. αιώνα) η λατρεία ασκήθηκε στο ύπαιθρο, σε ένα πλάτωμα του λόφου, που επεκτεινόταν τεχνητά με χαμηλούς αναλληματικούς τοίχους προς τα βορειοδυτικά. Οι τοίχοι αυτοί, που σχημάτιζαν τεθλασμένη γραμμή προς τα ΝΔ διορθώνοντας την αντίστοιχη πτώση του φυσικού επιπέδου σώθηκαν στα δυτικά του αρχαϊκού ναού. Αργότερα, δύο στύλοι του ικριώματος (σκαλωσιάς) που στήθηκε γύρω στο 530 π.Χ. για να κτισθεί ο μαρμάρινος ναός στερεώθηκαν στην περιοχή αυτή: ο ένας μέσα στο ανάλλημα με αντικατάσταση του χρώματος από λιθορριπή και πηλό και ο άλλος στο χώμα έξω από το ανάλλημα με πλάκα στη βάση. Μετά την αφαίρεση των στύλων έγινε στις οπές ευχαριστήρια θυσία για την επιτυχή κατάληξη των εργασιών.Τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού και πριν τον 6ο μ.Χ. αιώνα το κτίριο του αρχαϊκού ναού μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Μικρής κλίμακας επεμβάσεις, όπως η διάνοιξη θύρας δυτικά και το χτίσιμο των μετακιονίων της εξωτερικής κιονοστοιχίας, έγιναν με σκοπό την προσαρμογή του λατρευτικού χώρου στις απαιτήσεις της νέας θρησκείας.Τον 6ο αι. μ.Χ. την εποχή του Ιουστινιανού ο πρώτος χριστιανικός ναός καθαιρέθηκε και στην ίδια θέση ανεγέρθηκε ευρύχωρη εκκλησία του τύπου της παλαιοχριστιανικής τρίκλιτης βασιλικής. Τα αρχιτεκτονικά μέλη του αρχαϊκού ναού όπως κίονες, παραστάδες και δοκοί επαναχρησιμοποιήθηκαν αυτούσια ή με λίγες τροποποιήσεις σε νέες θέσεις.Η βασιλική διατήρησε μόνο την ΒΔ. γωνία του ναού κα διευρύνθηκε ανατολικά και νότια.Ανατολικά κτίστηκε η κόγχη του ιερού και ένα μικρό σταυροειδές βαπτιστήριο. Νότια αναπτύχθηκε ο νάρθηκας ενώ διαδοχικά προστέθηκαν ένα περιστύλιο και διάφορα κτίσματα. Το κτίριο της βασιλικής φαίνεται ότι ήταν ενσωματωμένο σε ένα ευρύτερο οικοδομικό συγκρότημα.Στοιχεία του εσωτερικού του κτιρίου της βασιλικής όπως το τέμπλο, το κιβώτιο και ο άμβωνας εκτίθενται στο μουσείο.

Στην κοιλάδα αυτή ζούσε κατά την αρχαιότητα ένας αγροτικός πληθυσμός διεσπαρμένος σε μικρές εγκαταστάσεις. Στον λόφο αναπτύχθηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα μια λατρεία χθονίων θεοτήτων (του κλασικού ζεύγους Δήμητρας και Κόρης), που είχε να εξασφαλίζει την ευφορία της γης. Το θρησκευτικό αυτό κέντρο και η λατρεία του αποτελούσαν τον βασικό θεσμό που ένωνε σε κοινωνικό και πολιτικό σώμα τους διεσπαρμένους στους αγρούς αγρότες.Στην αρχή η λατρεία ασκήθηκε στο ύπαιθρο, πάνω σε συνδυασμό φυσικών και τεχνιτών επιπέδων, όπου ανοίγονταν στη γη λάκκοι προσφορών και στήνονταν πρόχειρα φράκτες ή καλύβες. Αφιερώματα στον Απόλλωνα από την πρώιμη εποχή μαρτυρούν πιθανότατα διάθεση σύνδεσης των αγροτών με τον κατεξοχήν ιωνικό θεό της Δήλου κατά την περίοδο ένταξής τους στο κοινωνικό σύστημα της διαμορφούμενης τότε ιωνικής πόλης - κράτους της Νάξου.Περί το 530 π.Χ., την εποχή της τυραννίδας του Λύγδαμι, η οποία επικράτησε μετά από εξέγερση του αγροτικού πληθυσμού, η περιοχή γνώρισε ιδιαίτερη ακμή και στο θρησκευτικό της κέντρο κτίσθηκε ένας ολομάρμαρος ναός. Ήταν ένα περίπου τετράγωνο οικοδόμημα, με πέντε κίονες στην πρόσοψη ανάμεσα σε παραστάδες. Ο ρυθμός του ήταν ιωνικός, αλλά με ηθελημένα συνοπτικότερες μορφές(έλειψη κρηπίδας, αράβδωτοι κίονες, αδρή επιφάνεια τοίχων).Από τον πρόναο εισερχόταν κανείς με δύο επιβλητικά θυρώματα στον σηκό, που είχε μεγαλύτερο πλάτος από το βάθος του. Η στέγη του, με δοκάρια και κεραμίδια μαρμάρινα, ήταν δικλινής και στηριζόταν σε μια εγκάρσια προς τον άξονα του ναού κιονοστοιχία. Επειδή δεν υπήρχε οροφή, με μια μοναδικά τολμηρή λύση, οι κίονες έφθαναν σε διαφορετικό ύψος ο καθένας, ανάλογα με την κλίση της στέγης.Το οικοδόμημα αυτό είναι εξαιρετικής σημασίας για την ιστορία της αρχιτεκτονικής:

Έχει κτισθεί όλο από μάρμαρο και τα μέλη του σώθηκαν ικανοποιητικά. Έτσι παρέχει μοναδικά στοιχεία για τη γνώση των πρωίμων σταδίων της νησιωτικής ιωνικής και γενικότερα της κλασικής αρχιτεκτονικής.
Δείχνει τον χρόνο και τον τόπο γένεσης βασικών στοιχείων της τελειότητας που χαρακτηρίζει τα κλασικά κτίρια (οροφή στον πρόναο, θυρώματα, καμπυλώσεις, αύξηση του μικρού εσωτερικού χώρου του σηκού με την κατάργηση της οροφής).

Κατά τους πρώιμους χριστιανικούς χρόνους ο αρχαίος ναός μετατράπηκε σε εκκλησία. Ο πρόναος έγινε πλευρικός νάρθηκας, η είσοδος ανοίχτηκε δυτικά, στον σηκό δημιουργήθηκαν με διπλή κιονοστοιχία τρία κλίτη και το οικοδόμημα επεκτάθηκε προς τα νότια και ανατολικά. Στα νότια προστέθηκαν χώροι γύρω από μια αυλή και νοτιότερα άλλοι στους οποίους διατηρούνται λείψανα εγκαταστάσεων παραγωγής κεραμικών, κρασιού και λαδιού. Τα συγκροτήματα αυτά λειτούργησαν από τον 6ο μέχρι τον 8ο μ.Χ. αιώνα.Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα διδύμων λάκκων συνδεδεμένων με αυλάκι, για την προσφορά φυτικών χυμών στις θεότητες της ευφορίας της γης. Αξιοπρόσεκτος ο ανατολικός - δυτικός προσανατολισμός, συμβολικός της διαλεκτικής σχέσης του θανάτου και της ζωής, των περιόδων μαρασμού και ανανέωσης της φύσης. Ανήκουν στην πρώτη περίοδο της υπαίθριας λατρείας. Σε έναν από αυτούς θεμελιώθηκε η ΝΔ γωνία του ναού για να καθαγιασθεί το οικοδόμημα. Πάνω του πέρασε αργότερα ο νότιος τοίχος της χριστιανικής εκκλησίας. Δεξιά και πίσω ο μεγάλος τετράγωνος βόθρος που αντικατέστησε τους πολλούς μικρούς λάκκους όταν κτίσθηκε ο ναός. Γύρω του ελλειψοειδής σειρά πυκνών οπών στο βράχο για τη στερέωση φράχτη ή καλύβης.

Πηγή: ΚΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Yiroulas from Amenon on Vimeo.

Ιερό των Υρίων ( yria )

2009-05-16T22:42:00.037+03:00

Το ιερό των Υρίων βρίσκεται 10 χλμ. νότια της Χώρας, στη θέση Λιβάδι. Ήταν το επίσημο ιερό του αστικού κέντρου της Νάξου και ήταν αφιερωμένο στον Διόνυσο. Από ευγνωμοσύνη και αγάπη προς το θεό, που τους έφερνε την ευθυμία και την ψυχαγωγία, οι Νάξιοι ίδρυσαν τον συγκεκριμένο ναό. Ο Πλούταρχος λέει πως είχαν καθιερώσει εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του, «τα Διονύσια» δύο φορές το χρόνο, με αγώνες και θυσίες. Γινόταν ταυτόχρονα στη Χώρα για τους αστούς και στα Ύρια για τους κατοίκους της υπαίθρου. Η μία γιορτή γινόταν την Άνοιξη που έβγαιναν τα φύλλα του αμπελιού και περιείχε παιχνίδια κι ευθυμία, ενώ η άλλη το Φθινόπωρο με τον τρύγο και το πάτημα των σταφυλιών. Οι νέοι χόρευαν στεφανωμένοι με κληματόβεργες, ενώ οι σάτυροι ήταν χορευτές μεταμφιεσμένοι. Λέγεται ότι το έθιμο των Απόκρεω με τους μασκαράδες (μεταμφιεσμένους) είναι κατάλοιπο της διονυσιακής λατρείας. Τη σημασία του χώρου πιστοποιούν, πέρα από τα εξαιρετικής σπουδαιότητας αρχιτεκτονικά ευρήματα, οι άφθονες αναθηματικές προσφορές που δεχόταν η λατρευόμενη σ' αυτό Θεότητα σε όλες τις περιόδους της ιστορίας του, ιδιαίτερα τις πρώιμες. Η σημασία των κτηρίων που αποκαλύφθηκαν στα 'Υρια είναι τόσο μεγάλη, ώστε η συζήτησή τους κατέλαβε αμέσως κεντρική θέση στη σχετική διεθνή βιβλιογραφία και στα εγχειρίδια της αρχαίας αρχιτεκτονικής. Αλλά και η συνέχεια της λατρείας, μοναδικά τεκμηριωμένη στα Ύρια, αποτελεί σπουδαίο ιστορικό στοιχείο. Η αδιάκοπη λατρεία του Διονύσου κατά την αρχαιότητα και του συγγενούς Αγίου Γεωργίου κατόπιν επιβεβαιώνει τα άλλα στοιχεία που υπάρχουν στη Νάξο και τεκμηριώνουν πολιτισμική συνέχεια από το 1500 π.Χ. τουλάχιστον κ.ε. Την προφανώς υπαίθρια λατρεία, που διήρκεσε απο τους Μυκηναϊκούς (1300-1100 π.Χ.) μέχρι τους Μεσογεωμετρικούς ΙΙ χρόνους (800'750 π.Χ.), διαδέχονται τέσσερεις φάσεις της ίδιας λατρείας με κέντρο ένα ναϊκο οικοδόμημα. Τα κτήρια βρέθηκαν σε αλλεπάλληλα υπερκείμενα στρώματα, στην ίδια Θέση και με τον ίδιο προσανατολισμό. Το ιστορικό του ναού είναι το παρακάτω:

· Ο Γεωμετρικός Ναός των Υρίων θεμελιώνεται στις αρχές του 8ου π.Χ. αιώνα. Πρώτα χτίστηκε μονόχωρος ναός, απο ξυλοπλινθοδομή. Πιθανότατα πλημμύρα του γειτονικού ποταμού κατέστρεψε το πρώτο αυτό κτίριο.
· Στη θέση του αρχικού Ναού θεμελιώνεται ένας δεύτερος, Γεωμετρικός και αυτός, του 730 π.Χ. Αυτή τη φορά οι τοιχοδομές είναι από πέτρα, υπάρχουν ξύλινα στηρίγματα της στέγης, που πατάνε πάνω σε μαρμάρινες πλάκες. Aίθουσα για μυστηριακές τελετές με τέσσερα κλίτη (επιμήκη διαμερίσματα που χωρίζονται με κιονοστοιχίες) και περιφερειακά θρανία για τους πιστούς.
· Ο τρίτος Ναός που οικοδομείται στην ίδια θέση, τους αρχαϊκούς χρόνους (γύρω στο 670π.Χ.), χρησιμοποιώντας κάποιους από τους παλαιότερους τοίχους, έχει κι αυτός λίθινες τοιχοδομές και στηρίγματα πάνω σε μαρμάρινες βάσεις. Είχε τρία κλίτη και μια πρώιμη μορφή τετράστυλης πρόστασης. Ούτε ο τρίτος ναός λειτούργησε για πολύ. Περί το τέλος του 7ου αι. π.Χ. η λατρεία έγινε πάλι υπαίθρια και είχε ως κέντρο της ένα τετράπλευρο πήλινο πύραυνο (μαγκάλι), που βρέθηκε σχεδόν ακέραιο και είναι ορατό κάτω από το μαρμάρινο κατώφλι του αδύτου.
· Ο τέταρτος και μεγαλύτερος κατά σειρά Ναός στην ίδια θέση με τους προηγούμενους είναι Ιωνικός, του 580-570 π.Χ. Η πρόστασή του, οι τοίχοι και οι κολώνες του είναι από μάρμαρο. Είναι ο μόνος που διατηρήθηκε ορατός και αναστηλώθηκε. Πρόκειται για ένα εκατόμπεδο αρχαϊκο ναό, ιωνικού ρυθμού. Ο ναός χτισμένoς με το εγχώριο γρανοδιοριτικό πέτρωμα διαθέτει άδυτο (χώρο για μυστηριακή λατρεία), μαρμάρινη πρόσταση (κιονοστοιχία που μνημεiοποιεί την είσοδο), μαρμάρινο βωμό, και είναι χωρισμένος σε τρία κλίτη από δύο τετράστυλες μαρμάρινες κιονοστοιχίες

Το ασταθές υπέδαφος και η μικρή εμπειρία στη θεμελίωση των αρχιτεκτόνων του αρχαϊκού κτιρίου, έκαναν αναγκαία μια μεγάλης κλίμακας επισκευαστική επέμβαση κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους ( 1 ος αι. π.Χ). Ο Ναός είχε αφιερωθεί διαδοχικά στον Ιούλιο Καίσαρα και αργότερα στον Μάρκο Αντώνιο. Τα αγάλματα και των δύο είχαν στηθεί εδώ στα Ύρια. Και οι δυο έφεραν στο όνομά τους την προσθήκη «Νέος Διόνυσος». Τον 5ο αι. μ.Χ. ο ναός μετατράπηκε σε παλαιοχριστιανική βασιλική. Τη συνέχεια της λατρείας στον ίδιο χώρο για 3.300 χρόνια εξασφάλισε η ίδρυση του βυζαντινού ναϊδρίου του Αγίου Γεωργίου στην άμεση γειτονία του αρχαίου ναού.
Το Ιερό περιβλήθηκε στους χρόνους της όψιμης αρχαιότητας από ευρύχωρο τετράπλευρο τέμενος, διαστάσεων τουλάχιστον 70 Χ 58 μ. το οποίο στα δυτικά ενσωμάτωνε ένα στωϊκό οικοδόμημα (δύο τετράγωνοι χώροι με στοά εμπρός από την είσοδο τους).
Τα κτίσματα που υπάρχουν δυτικά του Ναού στέγαζαν τα μαγειρεία, μια αίθουσα συμποσίου και συνεστιάσεων, αποθήκες και άλλους μικρούς βοηθητικούς χώρους. Η παλαιότερη, αψιδωτή, οικοδομική φάση του εστιατορίου ανάγεται στους πρώιμους αρχαϊκούς χρόνους (7ος αιώνας π.Χ). Στην κλασική του φάση (4ος αιώνας π.Χ.), μπορούσε να φιλοξενήσει δεκαοχτώ τουλάχιστον διακεκριμένους πιστούς που δειπνούσαν ξαπλωμένοι σε ανάκλιντρα. 'Ολος ο χώρος έδωσε άφθονη κεραμεική απο μαγειρικά και επιτραπέζια σκεύη.
Στα δυτικά του Ναού σώζεται ακόμη ένα υπέροχο κτιστό πηγάδι με πέτρινο πάτο και βάθος πέντε μέτρων. Ενα κομψοτέχνημα κατασκευής από κοίλες λαξεμένες πέτρες.
Ανατολικά του Ναού υπάρχει ένα μικρό θέατρο με αναβαθμούς, που βλέπει σε μια αυλή. Αυτή η κοιλάδα του Διόνυσου είναι και σήμερα το ίδιο χαρακτηριστική για τη λατρεία του Νυκτέλιου Θεού. Βάτα, καλαμιές, αμπέλια, ελιές, συκιές και λόχμες. Πλούσια βλάστηση, τέτοια που αρμόζει στον «ερνεσίπεπλο» θεό...
Η έρευνα είχε ήδη διαγνώσει, ότι η Νάξος είχε πρωτοποριακό ρόλο στην ανάπτυξη όχι μόνο της πλαστικής αλλά και της αρχιτεκτονικής. 'Ομως τα πρώτα βήματα ανάπτυξης της μνημειακής ιωνικής αρχιτεκτονικής παρέμεναν άγνωστα. Με τον δεύτερο ναό των Υρίων τεκμηριώνεται ήδη απο τον 8ο αιώνα π.Χ. η πρώτη γνωστή διαμόρφωση μνημειώδους εσωτερικού χώρου με μια εκπληκτική, για την εποχή, τετράκλιτη υπόστυλη ναϊκή αίθουσα. Με τον τρίτο ναό τεκμηριώνεται άμεσα η ξύλινη πρόστυλη πρόσοψη στους αρχαίους ναούς και με τον τέταρτο ναό, απο το 580-550 π.Χ. αποκτάται το πρωϊμότερο παραδείγμα λίθινου πρόστυλου ιωνικού ναού. Στον τελευταίο αυτό ναό εντοπίζονται με μεγάλη λεπτομέρεια τα μέχρι τώρα άγνωστα πρώτα βήματα της μνημειώδους ελληνικής μαρμάρινης αρχιτεκτονικής στη θεμελίωση της πρόστασης και του αδύτου, στη μορφή των κιόνων, στα επιβλητικά θυρώματα, στη διαμόρφωση τον θριγκού και της μαρμάρινης στέγης. Πρόκειται, δηλαδή, για τις μορφές που επικράτησαν στην αρχαία αρχιτεκτονική και μέχρι σήμερα διατρέχουν τον παγκόσμιο πολιτισμό ως έκφραση του μνημειώδους. Η ιστορία της τελετουργικής εστίασης στα ιερά και η δημιουργία ειδικών κτιρίων που την εξυπηρετούσαν παρακολουθείται επίσης στα 'Υρια, με τις επάλληλες κατασκευές του αψιδωτού πρώιμου αρχαϊκού, του κλασικού και του υστερορωμαϊκού τελετουργικού εστιατορίου, σε χρόνους πολύ παλαιότερους από ό,τι ήταν ως σήμερα γνωστό. Οι εργασίες αποκατάστασης του μνημείου έχουν ολοκληρωθεί και η πρόσβαση είναι ευκολότερη από το χωριό Γλινάδο.

Κούρος Μελάνων ( kouros melanes )

2009-05-15T14:34:00.041+03:00

Η Ναξιακή γη είναι ιδιαίτερα πλούσια σε μάρμαρο καλής ποιότητας, το οποίο και σήμερα αποτελεί αντικείμενο έντονης εκμετάλευσης. Το μάρμαρο αυτό δεν εξυπηρετεί μόνο τη Νάξο και την Ελλάδα, αλλά εξάγεται και στην Ευρώπη και στην Αμερική. Το ίδιο συνέβαινε και στην αρχαιότητα. Οι Νάξιοι προχώρησαν πρώτοι στην ευρεία χρήση του ευγενούς αυτού υλικού στην αρχιτεκτονική και την πλαστική. Οι τεχνίτες τους, ξεκινώντας από τα εκτεταμένα επιφανειακά λατομεία της περιοχής, ανάμεσα στο Φλεριό των Μελάνων και την Ποταμιά και δουλεύοντας στη Νάξο, στο ιωνικό νησιωτικό κέντρο της Δήλου, στην Αθήνα, τη Βοιωτία και σε άλλες πιο μακρινές περιοχές, πρωτοπόρησαν κατά τον 7ο και τον 6ο π.Χ. αιώνα στην ανάπτυξη της μνημειώδους μαρμάρινης ελληνικής αρχιτεκτονικής και πλαστικής. Σε μεγάλη έκταση στα υψώματα της περιοχής έχουν διατηρηθεί πλούσια λείψανα της αρχαίας λατομικής δραστηριότητας, που συνεχίσθηκε με μικρότερη ένταση και κατά την υπόλοιπη αρχαιότητα. Ίχνη λατομεύσεων παρατηρούνται στους βράχους δίπλα στο μισοτελειωμένο άγαλμα. Τα αρχιτεκτονικά μέλη και τα γλυπτά αποκτούσαν στο λατομείο χονδρικά το σχήμα τους και μεταφέρονταν χωρίς την τελική επεξεργασία (για να μην υποστούν κατά την μεταφορά φθορές) στον προορισμό τους για την τελική τους διαμόρφωση. Η μετακίνηση στην πλαγιά γινόταν με τη βοήθεια σχοινιών και ξύλινων ελκήθρων πάνω σε στρωμένη λατύπη (μικρά κομμάτια μαρμάρου που παράγονταν κατά την κατεργασία του).Ατυχήματα κατά την διαδικασία αυτή, ιδίως όταν επρόκειτο για πολύ μεγάλα και εύθραυστα έργα, μπορούσαν να συμβούν. Τότε τα έργα μπορούσαν να εγκαταλειφθούν στο λατομείο. Άλλος λόγος εγκατάλειψης ήταν η μη έγκαιρη ανακάλυψη ατελειών στο μάρμαρο, η ακύρωση μιας παραγγελίας ή πολιτικά γεγονότα. Για κάποιον από τους λόγους αυτούς βρίσκονται οι δύο από τους τρεις Κούρους της Νάξου στην περιοχή αυτή. Ο ένας από τους δύο έχει μήκος γύρω στα 6,5 μέτρα και παρίστανε ένα γυμνό νέο άνδρα σε υπερφυσικό μέγεθος στην αρχαϊκή μετωπική, αδρανή στάση. Χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ. Είναι η εποχή που οι ισχυροί ευγενείς μιας αριστοκρατικής κοινωνίας παραγγέλνουν μνημειώδη έργα που επιβάλλονται με την αυστηρή δομή και το μέγεθος τους. Το στάδιο κατεργασίας του γλυπτού είναι προχωρημένο, αλλά λιγότερο από εκείνου του άλλου ημιτελούς αγάλματος που έμεινε ψηλά στο βουνό. Οι λεπτές αναλογίες, το ρέον περίγραμμα και η έλλειψη της αίσθησης της σάρκας που χαρακτηρίζουν το έργο αποτελούν γνωρίσματα της τεχνοτροπίας των Ναξίων γλυπτών. Ο Κούρος στο Φλεριό ονομάστηκε Έλληνας γιατί προφανώς αντιπροσώπευε αξίες όπως το «μέγεθος» και η «δύναμη» που ταυτίζεται με τον Έλληνα. Ο Κούρος βρίσκεται στην προστασία της οικογένειας Κονδύλη, στην οποία ανήκει το πολύ φροντισμένο περιβόλι. Από ένα ανηφορικό μονοπάτι που ξεκινά δίπλα από τον χώρο που βρίσκεται ο Κούρος στο Φλεριό και μετά από διαδρομή 300-400 μ. θα ανακαλύψετε τον λιγότερο γνωστό και επισκέψιμο Κούρο της Νάξου.

Μνημεία που μπορείτε να επισκεφθείτε στη Χώρα της Νάξου

2009-05-14T15:35:00.035+03:00

Εκτός από το κάστρο στη χώρα της Νάξου μπορείτε να επισκεφθείτε τις εκκλησίες Παντάνασσα, την αρχαιότερη της πόλης της Νάξου, την Αγία Θεοδοσία και την Αγία Παρασκευή, που ανακαινίσθηκε το 1605 όπως αναγράφεται στο υπέρθυρο της πύλης του ναού και την Αγία Κυριακή (στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν μοναστήρι, όπου καλόγεροι δίδασκαν γράμματα και μουσική). Στην αυλή της Αγίας Κυριακής υπάρχει μικρή παλαιά εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε την καθολική μονή του Αγίου Αντωνίου του Αββά, πλησίον της Γρόττας, δωρεά της δούκισσας Φραντζέσκας Κρίσπα προς τους Ιωαννίτες Ιππότες της Ρόδου, μέσα του 15ου αιώνα. Στη Μητρόπολη των Ορθοδόξων θαυμάζουμε εικόνες από την εποχή της Τουρκοκρατίας κι ένα Ευαγγέλιο, που σύμφωνα με την παράδοση το δώρισε η Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας. Η Μητρόπολη κτίσθηκε στο χώρο μικρότερης εκκλησίας, της «Ζωοδόχου Πηγής», κι έλαβε τη σημερινή της μορφή το 1780-1787, όταν Μητροπολίτης Παροναξίας ήταν ο Νεόφυτος Λαχοβάρης. Στο κτήριο έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά παλαιών ναών και αρχαίων κτηρίων. Λέγεται ότι οι μονοκόματες γρανιτένιες κολόνες του μεταφέρθηκαν από τα ερείπια της Δήλου. Εκτός από τις εκκλησίες που προαναφέρθηκαν, να σημειώσουμε, μεταξύ των άλλων, τον Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Ιωάννη, την Παναγία των Χιόνων (Καθολική), τον Άγιο Παντελεήμονα, τον Ταξιάρχη, την Χρυσοπολίτισσα, την Αγία Σοφία κ. ά.Μπροστά στη Μητρόπολη παραμένει ανοιχτός ο αρχαιολογικός χώρος της παλιάς αγοράς, ο οποίος είναι επισκέψιμος και έχει διαμορφωθεί σε «αρχαιολογικό πάρκο».

Κάστρο Χώρας Νάξου ( kastro naxou )

2009-05-13T21:15:00.042+03:00

Στο λόφο που αποτελεί την φυσική ακρόπολη της πόλης, 30 μέτρα περίπου πάνω από τη θάλασσα, ο Σανούδος, έκτισε το Κάστρο της Χώρας (1207), όταν ο ενετός διπλωμάτης και στρατιωτικός κατέλαβε 17 νησιά του Αιγαίου και σχημάτισε το Δουκάτο του Αιγαίου, με έδρα τη Νάξο. Το Κάστρο κτίστηκε πάνω στα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης, χρησιμοποιώντας υλικά από την αρχαία πόλη, η οποία είχε καταστραφεί από τις πειρατικές επιδρομές. Περιμετρικά του κάστρου χτίστηκαν δώδεκα μεγάλοι πύργοι, εκ των οποίων σήμερα σώζεται μόνο ένας (ο κυκλικός πύργος των Κρίσπι που μετονομάστηκε σε πύργο του Γλέζου). Ουδέποτε το Κάστρο επικοινωνούσε με τη θάλασσα: ο προσανατολισμός του ήταν το εσωτερικό του νησιού. Το κάστρο έχει πρόσβαση από τρεις πύλες με πιο σημαντική την περίφημη Τρανή Πόρτα που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά. Από εκεί έμπαιναν τα επίσημα πρόσωπα και σήμερα σώζεται η παλιά ξύλινη πόρτα. Υπάρχει και άλλη, νοτιοδυτική είσοδος, το «Παραπόρτι», η δεύτερη σε σημασία πύλη του κάστρου που βγάζει στο Νιο Χωριό, όπου κατοικούσαν οι φτωχοί χωρικοί, κι ακόμα μια νοτιοανατολική, που σήμερα δεν σώζεται. Περιμετρικά του κάστρου, οι Έλληνες έχτισαν τους δύο συνοικισμούς τους: το Μπούργο στη δυτική πλαγιά του λόφου (όπου ήταν εγκατεστημένοι οι ευπορότεροι από τους ναξιώτες ορθοδόξους) και το Νιο Χωριό γύρω από την Αγ. Κυριακή (όπου εγκαταστάθηκαν οι φτωχοί χωρικοί). Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώθηκε η σημερινή μορφή της Χώρας που στην εποχή της ενετοκρατίας, αποτελούταν από τρεις περιοχές: το κοινό του κάστρου, όπου κατοικούσαν οι καθολικοί, και τα κοινά του Μπούργου και Νεοχωρίου, όπου κατοικούσαν οι Έλληνες. Το κάστρο δεν ήταν μόνο τόπος κατοικίας, αλλά - ταυτόχρονα - εκπαιδευτικό, διοικητικό, κοινωνικό και θρησκευτικό κέντρο των Ενετών. Στην Τρανή Πόρτα υπάρχει μια κάθετη εγχάραξη, η οποία αποτελούσε πήχη κατά την ενετοκρατία, όπου οι περιφερόμενοι έμποροι μετρούσαν τα υφάσματα που έφερναν για τις αρχόντισσες. Τα σπίτια του κάστρου χρονολογούνται στο 14ο και 15ο αι. και τα περισσότερα έχουν οικόσημα καθολικών ευγενών. Τα θαυμάσια αρχοντικά σπίτια του Κάστρου κατοικούνται σήμερα από καθολικούς, απογόνους των Ενετών. Το καθένα από τα αρχοντικά αυτά κρύβει ιστορίες και θρύλους. Ένα από τα παλιά αρχοντικά (στην Β.Δ. πλευρά του Κάστρου), είναι ανοιχτό στο κοινό και λειτουργεί σαν ενετικό μουσείο. Στον χώρο του φιλοξενούνται εκθέσεις και μουσικές βραδιές στις οποίες συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, καλλιτέχνες από τη Νάξο. Στα σοκάκια του Κάστρου θα βρείτε μαγαζιά κάθε είδους, καφενεδάκια και ταβέρνες. Γενικά, όλο το κάστρο ταξιδεύει τον επισκέπτη στο παρελθόν και αποτελεί βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι της Ιστορίας του νησιού. Ειδικότερα, όποιος εισέρχεται στο Κάστρο της Χώρας δε θα πρέπει να παραλείψει να επισκεφτεί και να θαυμάσει:

- Την πρώην Εμπορική σχολή που ίδρυσαν οι Ιησουίτες. Στην Εμπορική Σχολή, όπου φοίτησε για ένα χρόνο και ο Νίκος Καζαντζάκης, στεγάζεται σήμερα το αρχαιολογικό Μουσείο αλλά και το Ιστορικό Αρχείο Νάξου, δεν ήταν παρά το μοναστήρι του τάγματος των Ιησουϊτών μοναχών που εγκαταστάθηκαν στη Νάξο αρχές του 17ου αιώνα κάτω από την επιρροή της Γαλλικής διπλωματίας και πολιτικής στην Ανατολή. Οι Ιησουΐτες ανέλαβαν την υποχρέωση να ιδρύσουν σχολείο για τη θρησκευτική και κοινωνική μόρφωση των καθολικών νέων της Νάξου. Από το 1628 μέχρι το 1773 το σχολείο λειτούργησε συνεχώς υπό την διεύθυνση των Ιησουιτών. Από το 1782, μετα από ενέργειες του Βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΣΤʼ η διεύθυνση μεταβιβάστηκε στους μοναχούς του τάγματος του Αγίου Λαζάρου (Λαζαρισταί), μέχρι το 1887, οπότε αυτοί εγκατέλειψαν τη Νάξο. Μετά την αναχώρησή τους, το 1891, τη λειτουργία του σχολείου ανάλαβαν οι Σαλεσιανοί μοναχοί. Αυτοί οργάνωσαν το σχολείο πάνω σε σύγχρονες βάσεις και το μετέτρεψαν σε Εμπορική Σχολή. Η Σχολή, που απέκτησε τεράστια φήμη, επέζησε μέχρι το 1927, οπότε έκλεισε οριστικά, μετά από τριακόσια χρόνια από την ίδρυση της.

- Την Καπέλα Καζάτζα, κτίσμα του 14ου αιώνα που, σύμφωνα με την παράδοση, υπήρξε το δούκικο παρεκκλήσι του Μάρκου Σανούδου. Η ίδρυση της Εμπορικής Σχολής στηρίχτηκε στην περιουσία της Καπέλλας που αυξήθηκε ακόμη περισσότερο από τα αφιερώματα των πιστών από τον 17ο αι. και μετά.

- Τη Μονή και Σχολή Ουρσουλινών που σήμερα στεγάζει διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η κανονική λειτουργία της Σχολής Ουρσουλινών ανάγεται στο 1739. Αλλά οι προσπάθειες για τη δημιουργία σχολείου για κορίτσια είχαν ξεκινήσει έναν αιώνα νωρίτερα από τον Ιησουΐτη ηγούμενο και ιστορικό της Νάξου Ροβέρτο Σωζέ. Το 1986 αγοράσθηκε από το Κράτος για πολιτιστικούς σκοπούς.

- Τον Πύργο των Κρίσπι - Γλέζου, το μοναδικό από τους δώδεκα πύργους που σύμφωνα με την παράδοση έχτισε ο Μάρκος Σανούδος και αποτελούσαν προμαχώνες του κάστρου, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα όμως τον έχτισε ο νόθος γιος του δούκα Γουλιέλμου του Βʼ, μετά το 1453. Σήμερα λειτουργεί σαν Βυζαντινό Μουσείο, κατά την επιθυμία των δωρητών του στο Κράτος, της οικογένειας Π. Γλέζου, γι αυτό κι είναι γνωστός και ως πύργος του Γλέζου. Στο υπέρθυρο της εισόδου του υπάρχει ένα αρκετά περίεργο οικόσημο: μια σύνθεση με οθωμανικά και ρωσικά στοιχεία. Πρόκειται για τα διπλώματα αναγνώρισης υπηρεσιών προς τις δύο δυνάμεις της εποχής, που έλαβε ένας από τους κυρίους του πύργου, ο Ιωσήφ Μπαρότζι, αξιωματούχος της Ρωσίας – ο τάφος του βρίσκεται στο ναό του Αγίου Αντωνίου του Αββά, στην παραλία της Χώρας

- Τον Πύργο Della Rocca Barozzi, που έχει μετατραπεί σε ένα - μοναδικό στο είδος του - ενετικό και λαογραφικό μουσείο.

- Τη Μητρόπολη των Ρωμαιοκαθολικών που βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας του κάστρου και είναι κτίσμα της μεσαιωνικής εποχής. Η Μητρόπολη των Καθολικών ανάγεται στη μεσαιωνική εποχή, πέρασε από διάφορες οικοδομικές φάσεις και, τελικά, έλαβε τον οριστικό της χαρακτήρα τον 17ο αιώνα. Το δάπεδο της είναι μαρμάρινο, γεμάτο με επιτύμβιες πλάκες του 17ου και 18ου αιώνα, με τα οικόσημα μερικών από τις σημαντικότερες καθολικές οικογένειες που έδρασαν στο νησί από τον 16ο αι. και μετά. Η αφθονία του μπαρόκ στο κεντρικό βήμα (17ος αι.) αποτελεί το πλαίσιο μιας βυζαντινής εικόνας με τη διπλή όψη, της Παναγίας της Ελεούσας, από τη μια όψη, και του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, από την άλλη όψη, του 12ου αι., αρχαιότερη κι από την ίδια την εκκλησία.

- Την Αρχιεπισκοπική Καγκελαρία, το «δούκικο παλάτι», που βρίσκεται πίσω ακριβώς από την Μητρόπολη και σήμερα χρησιμοποιείται ως κατοικία από τον καθολικό επίσκοπο, όταν επισκέπτεται τη Νάξο. Ονομάζεται και Αρχιεπισκοπική Καγκελλαρία και ο νοτάριος της (συμβολαιογράφος) Αρχιερατικός Καντζελλάριος, κατά τον 16ο και 17ο αι. Σ΄ αυτήν είχαν την έδρα τους οι Αρχιερατικοί Καντζελλάριοι, εδώ συντάσσονταν τα ιδιωτικά έγγραφα που αναφέρονταν στη ζωή των κατοίκων του Κάστρου, προικοσύμφωνα, διαθήκες, κλπ.

- Το Μητροπολιτικό Ναό των Ορθοδόξων που κτίστηκε το 1780 και σε αυτόν υπάρχουν παλιές εικόνες των χρόνων της τουρκοκρατίας.

- Την Παναγία τη Θεοσκέπαστη που είναι μία μικρή ορθόδοξη εκκλησία μέσα στην «καρδιά» του ενετικού κάστρου. Βρίσκεται ακριβώς πίσω από την Καθολική Μητρόπολη και δίπλα στο Καθολικό Επισκοπικό Μέγαρο. Η εκκλησία είναι ναός δίκλιτος. Το ένα κλίτος (δεξιά) ανήκει στην Παναγία και το άλλο στην Αγία Αναστασία τη Φαρμακολύτρια. Πρόκειται πιθανότατα για το παλαιότερο μνημείο απʼ όσα σώζονται στο Κάστρο, που μας «κληροδότησε» τον «Κώδικα της Θεοσκέπαστης» και αμφιπρόσωπες φορητές εικόνες.

- Τον Αγ. Αντώνιο της Πάντοβα (ή Μοναστήρι των Καπουκινών Μοναχών) που σήμερα χρησιμοποιείται ως ξενώνας παιδιών των καθολικών. Βρίσκεται ανατολικά της Θεοσκέπαστης, κοντά στο Πίσω Παραπόρτι. Αποτελείται από την εκκλησία που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αντώνιο της Παδούας. Ο ναός είναι μονόκλιτος, με ωραίες εικόνες και το μαρμαρένιο δάπεδό του στολίζεται από τάφους αρχόντων με τα οικόσημά τους, όπως των Κορονέλλων-Κάστρι και των Λορεντάνων-Κρίσπι. Οι Καπουτσίνοι έφθασαν στη Νάξο το 1628. Λειτούργησε και ως σχολείο. Ο «Κώδικας της Μονής των Καπουκίνων» που διασώθηκε, αποτελεί σημαντική μαρτυρία για τη ζωή και την ιστορία της Μονής αλλά και για την ιστορία, τη ζωή και τις περιπέτειες ολόκληρου του Κάστρου το μεγαλύτερο διάστημα της Τουρκοκρατίας.

Πορτάρα ( Portara )

2009-05-08T19:22:00.037+03:00

Λίγα λόγια για την Νάξο.

2009-05-08T19:05:00.037+03:00

Η Νάξος είναι το μεγαλύτερο και το πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων, έχει συνδέσει το όνομα και την ιστορία της με υπέροχες μυθολογικές αφηγήσεις, πολέμους, πειρατικές επιδρομές, αλλά και δημιουργικότητα. Η έκτασή της φτάνει τα 430 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η ακτή της φτάνει τα 148 χιλιόμετρα. Το κλίμα της Νάξου είναι ήπιο. Ο χειμώνας είναι κρύος, αλλά όχι ιδιαίτερα βαρύς, με ελάχιστες χιονοπτώσεις στα ορεινά του νησιού. Το καλοκαίρι είναι αρκετά ζεστό, αλλά τα μελτέμια δίνουν μια δροσερή πνοή στην ατμόσφαιρα. Η γόνιμη γη της παράγει εσπεριδοειδή, ελιές, φρούτα, λαχανικά, τις ονομαστές πατάτες Νάξου και το καταπληκτικό κρασί. Ιδιαίτερα ανεπτυγμένες είναι η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία οι οποίες προσφέρουν εξαιρετικής ποιότητας κρέατα, γάλα, τυριά και θυμαρίσιο μέλι. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μυθολογικά η Νάξος είναι η πατρίδα του Διονύσου. Έτσι, η παράδοση θέλει το νησί να είναι προικισμένο και ευλογημένο από τον θεό Διόνυσο. Από γεωλογική άποψη το υπέδαφος παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον εξαιτίας της παρουσίας της σμύριδας του μαρμάρου και του γρανίτη τα οποία είναι εκμεταλλεύσιμα προϊόντα. Η Νάξος έχει ορεινούς όγκους, και όταν υπάρχει διαύγεια στον ορίζοντα βλέπει κανείς μέχρι την κορυφή του Ζα, την υψηλότερη κορυφή των Κυκλάδων (1004μ υψόμετρο). Η περιήγηση στο νησί αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη για κάθε ταξιδιώτη, καθώς οι επιλογές που προσφέρει ικανοποιούν όλα τα γούστα. Περιήγηση σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία, οδοιπορικά στις εύφορες κοιλάδες αλλά και στους ορεινούς όγκους του Ζα, που αποκαλύπτουν τις ομορφιές της ναξιώτικης υπαίθρου σε όλο τους το μεγαλείο. Tα χωριά τις Νάξου διακρίνονται για την γραφικότητα τους και οι κάτοικοί τους είναι ιδιαίτερα φιλόξενοι. Τα μνημεία αλλά και οι βυζαντινές εκκλησίες που είναι επισκέψιμα στα χωριά της Νάξου θα σας κάνουν να καταλάβετε την σπουδαιότητα αυτού του νησιού. Κατά την περιήγησή σας στο νησί οι λάτρεις της κολύμβησης και των θαλάσσιων σπορ θα ανακαλύψετε τις παραλίες των ονείρων σας, οι οποίες συνοδεύονται από μικρούς μοναχικούς ορμίσκους και απευθύνονται για όλα τα γούστα. Πολυσύχναστες και άρτια οργανωμένες για όσους προτιμούν τις κοσμικές πλαζ και μικρές απομονωμένες για όσους αναζητούν την ησυχία. Ατέλειωτες αμμουδιές, καθάρια νερά και ο ήλιος να λάμπει στον καταγάλανο ουρανό. Συνδυάστε το μπάνιο σας με μια βόλτα στους παραθαλάσσιους οικισμούς και δε θα χάσετε… Η Χώρα της Νάξου και πρωτεύουσα του νησιού εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με την μοναδική ομορφιά και τη γραφικότητα της. Συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά κυκλαδίτικα στοιχεία, αλλά τα πολλά μνημεία διαφόρων χρονολογικών περιόδων, που γίνονται ορατά με την είσοδο του πλοίου στο όμορφο λιμάνι της, της προσδίδουν μια ξεχωριστή ταυτότητα. Η πρώτη εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης της Νάξου καθώς το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι, είναι η Πορτάρα, στην τοποθεσία όπου σύμφωνα με τη μυθολογία εγκατέλειψε ο Θησέας την Αριάδνη. Η Πορτάρα το έμβλημα του νησιού κτίστηκε στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ., η κατασκευή όμως του ναού δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η καρδιά της πόλης χτυπά στη Παλιά Χώρα, με τα καλντερίμια και το Ενετικό Κάστρο. Τα σπίτια με τα βενετσιάνικα οικόσημα να κοσμούν ακόμη και σήμερα τις εισόδους τους, συνδυάζουν μοναδικά το παραδοσιακό νησιώτικο στυλ με την ενετική οχύρωση του Κάστρου. Επίσης, στο Κάστρο βρίσκεται και το αρχαιολογικό μουσείο του νησιού καθώς και το κτίριο της Σχολής των Ουρσουλίνων που ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του. Στην πόλη θα βρείτε εστιατόρια και γραφικά ταβερνάκια στα οποία θα δοκιμάσετε την εκλεκτή τοπική κουζίνα, μπαράκια και κέντρα με ζωντανή μουσική στα οποία θα διασκεδάσετε μέχρι πρωίας στους ρυθμούς που προτιμάτε. Γενικά, η Νάξος είναι κυριολεκτικά ένας τόπος παραδεισένιος, που μαγεύει κάθε επισκέπτει.

Χαλκί-Τραγαία ( Chalki-Tragea )

2009-05-08T13:33:00.040+03:00

Το Χαλκί απέχει 16χλμ. από την πόλη της Νάξου, χτισμένο σε μια περιοχή πυκνοφυτεμένη από ελιές, βελανιδιές, πλατάνια, αμπέλια, και οπωροφόρα δέντρα. Οι πλακόστρωτοι δρόμοι και τα νεοκλασικά σπίτια προσδίδουν μιαν αρχοντιά στο χωριό. Στο χωριό αλλά και τριγύρω στον κάμπο της Τραγαίας υπάρχουν πολλές βυζαντινές εκκλησίες αλλά και ενετικόι πύργοι. Αξίζει λοιπόν να επισκεφθείτε τα σημαντικά μνημεία του χωριού όπως είναι η Παναγία η Πρωτόθρονη, του 6ου αιώνα, ο Άγιος Γεώργιος ο Διασορίτης, του 9ου αιώνα, και ο Πύργος του Μπαρότση του 17ου αιώνα. Επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε το Απάνω Κάστρο που βρίσκεται δυτικά του χωριού Τσικαλαριό. Τα έθιμα του χωριού είναι πολλά και το πανηγύρι του γίνεται την ημέρα του Ευαγγελισμού της Παναγίας.

Trip to Greece - Naxos - Tragaea Ver. 2.0
Ανέβηκε από Sosovivideo. - Βρείτε διακοπές και εξορμήσεις μέσω βίντεο.

Φιλώτι ( Filoti )

2009-05-08T11:16:00.045+03:00

Το Φιλώτι ανήκει στα χωριά της ορεινής Νάξου και είναι το μεγαλύτερο χωριό του νησιού. Στολίδι του χωριού ο γέρικος πλάτανος που έχει ηλικία σχεδόν 100 χρόνια, και σας προσφέρει την σκιά του για να απολαύσετε τον καφέ σας και τα παραδοσιακά εδέσματα του χωριού. Στο Φιλώτι μπορείτε να επισκεφθείτε την εκκλησία της Παναγίας (1718), η οποία είναι η προστάτιδα του χωριού, τον πύργο του Χειμάρρου μοναδικό σε αρχιτεκτονική κατασκεύασμα, λόγω της στρογγυλότητας του, την βρύση των Αριώ, την Παναγία την Σπηλιώτισσα, την Κάμινο, το κάστρο του Απαλίρου αλλά και το όρος Ζα, το ψηλότερο των κυκλάδων με την ομόνυμη σπηλιά. Πριν φύγετε από το χωριό πρέπει να δοκιμάσετε τα κτηνοτροφικά προϊόντα που διακρίνονται για την αγνότητα και νοστιμότητά τους.

Ιστοσελίδα της βιβλιοθήκης Ανωμερίτη : http://www.biblioanom.gr/

Σκαδό ( Skado )

2009-05-07T20:01:00.021+03:00

Το Σκαδό είναι ένα γραφικό χωριό της ορεινής Νάξου, οι κάτοικοι του οποίου ασχολιόντουσαν με την εξόρυξη του σμυριγλιού. Στο χωριό υπάρχουν και δύο ελαιοτριβεία, το ένα από τα οποία επιδιώκεται να λειτουργήσει ως μουσειακός χώρος. Στο χωριό μπορείτε να επισκεφθείτε την εκκλησία της Παναγίας η οποία χτίστηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας αλλά και την πλούσια σε υλικό λαογραφική συλλογή.

Σαγκρί ( Sagri )

2009-05-07T18:32:00.039+03:00

Το Σαγκρί απέχει 11χλμ. από την πόλη της Νάξου και βρίσκεται στην Ν.Δ πλευρά του νησιού. Στο χωριό βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Ελευθερίου, όπου σήμερα στεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο, η Παναγία η Χρυσοχειριώτισσα, η μονή Τιμίου Σταυρού του 16ου αιώνα και ο Άγιος Νικόλαος του 13ου αιώνα. Δίπλα από το χωριό βρίσκεται και ο Ναός της Δήμητρας και πλάι του ένα αξιόλογο Μουσείο. Οι βυζαντινές εκκλησίες στο χωριό είναι πολλές, όπως και οι Ενετικοί πύργοι από τους οποίους ο Πύργος του Παλαιολόγου έχει αναπαλαιωθεί. Το Σαγκρί διακρίνεται για τις παραλίες του την Μικρή Βίγλα, τον Ορκό, το Καστράκι, την Γλυφάδα και το Αλυκό.

Η ιστοσελίδα του χωριού : http://www.sagri.gr/

Μονή ( Moni )

2009-05-07T16:00:00.022+03:00

Η Μονή είναι ένα από τα στολίδια της ορεινής Νάξου λόγω του φυσικού πλούτου και της απαράμιλλης θέας που βλέπει κανείς από το χωριό. Η πέτρα αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο παντού στην αρχιτεκτονική, αφού οι κάτοικοι του χωριού ήταν τεχνίτες πέτρας. Στη Μονή μπορείτε να επισκεφθείτε την πλακόστρωτη πλατία, τα δύο παλιά ελαιοτριβεία του χωριού, το εργαστήριο ξυλογλυπτικής, που βρίσκεται λίγο πιο έξω από το χωριό αλλά και τα απομινάρια ενώς Ενετικού Πύργου. Στο χωριό αυτό βρίσκεται και η Παναγία η Δροσιανή, µια από τις αρχαιότερες παλαιοχριστιανικές εκκλησίες με τοιχογραφίες του 6ου αιώνα. Το χωριό παράγει γευστικότατα τυριά, σπιτικά γλυκά του κουταλιού αλλά και εξαιρετικό κρασί που μπορείτε να τα δοκιμάσετε στις ταβέρνες που βρίσκοντα εδώ.

Μέση ( Mesi )

2009-05-07T12:11:00.022+03:00

Η Μέση είναι ένα γραφικό χωριό της ορεινής Νάξου. Στολίδι του χωριού είναι ο γέρικος πλάτανος με την πηγή που στέκει δίπλα του. Στο χωριό μπορείτε να επισκεφθείτε το παραδοσιακό ελαιοτριβείο, το λαογραφικό μουσείο που λειτουργεί στο δημοτικό σχολείο, το Δρακοντοσπήλαιο, που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, με τους χαραχτηριστικούς σταλαγμίτες και σταλαχτίτες του αλλά και το βουνό του Καλόγερου που στην κορυφή του υπάρχει οροπέδιο με αρχαία και βυζαντινά κτίσματα κάστρου. Επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε το λιμανάκι του Αγίου Γεωργίου Βορίδη για να κολυμπήσετε στα παρθένα νερά της περιοχής. Το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής, στις 26 Ιουλίου, είναι μία καλή ευκαρία για να δείτε ένα πραγματικό νησιώτικο γλέντι.

Κόρωνος ( Koronos )

2009-05-07T08:19:00.045+03:00

Η Κόρωνος ειναι ίσως το γραφικότερο χωριό του νησιού και βρίσκεται στην ορεινή Νάξο. Η κύρια ασχολεία των κατοίκων του χωριού για πολλά χρόνια ήταν η εξόρυξη της σμύριδας και για το λόγω αυτό δημιουργήθηκε ο εναέριος, ένα από τα μεγαλύτερα έργα της εποχής του στην Ελλάδα. Στην κοινότητα της Κορώνου ανήκουν οι οικισμοί του Λιώνα, - με την ομόνυμη παραλία - Ατσιπάποι και Αργοκοιλιώτισσα, με την ομόνυμη εκκλησία της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας και την θαυματουργή εικόνα της. Στο χωριό μπορείτε να επισκεφθείτε την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, το λαογραφικό μουσείο, να περπατήσετε στα στενά σοκάκια του και στα αμέτρητα σκαλιά του, και να θαυμάσετε την μοναδική αρχιτεκτονική του. Τα έθιμα του χωριού αλλά και οι παραδόσεις είναι πολλές. Οι ιστορίες και τα θαύματα που αφορούν την Παναγία την Αργοκοιλιώτισσα προκαλούν δέος, τα έθιμα στις Απόκριες προκαλούν το γέλιο των επισκεπτών και τα πανηγύρια διασκεδάζουν τους ντόπιους και όσους έχουν την τύχη να βρεθούν εκεί.

Ιστοσελίδα του χωριού : http://korwnos.gr/

Blog του χωριού : http://www.koronoskaiistoria.blogspot.com/

Κωμιακή - Κορωνίδα ( Komiaki - Koronida )

2009-05-06T13:56:00.038+03:00

Το γραφικό παραδοσιακό χωριό της Κωμιακής είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650-700 μέτρα. Το άγριο τοπίο, η πλούσια βλάστηση αλλά και οι παρθένες παραλίες των οικισμών της Κορωνίδας μαγεύουν κάθε επισκέπτη. Στο χωριό αλλά και στους γύρω οικισμούς μπορείτε να επισκεφθείτε τον Θολωτό Μυκηναϊκό Τάφο στην κοιλάδα του Αξού κοντά στη βρύση της Χωστής, τον Κανά με τα ελληνικά κάστρα, τον κούρο του Απόλλωνα, ύψους 11 μέτρων, το μοναστήρι της Αγιάς, τον υστεροβυζαντινό ναό της Θεοσκέπαστης, το βυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου στον Τρούλο με σημαντικές τοιχογραφίες και το Μοναστήρι της Φανερωμένης του 16ου αιώνα. Επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε τον πύργο του Σκεπονιού, χτισμένος πάνω σʼ ένα βράχο που χρησίμευε παλιότερα ως φρούριο για τους πειρατές, την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, τον βυζαντινό κοιμητηριακό ναό του Αγίου Γεωργίου και τον βυζαντινό δίκλιτο ναό της Ζωοδόχου Πηγής-Αγίου Κων/νου στη θέση Βλακού. Πριν φύγετε από την Κωμιακή πρεέπει να δοκιμάσετε τα τοπικά προϊόντα και το φημισμένο κρασί του χωριού. Η μουσική παράδοση της Κωμιακής είναι ιδιαίτερα πλούσια, και οι μουσικοί της διακρίνονται σε όλη την Ελλάδα.

Το <<Λα>> είναι το πιο χαραχτηριστικό κομμάτι συρτού της Νάξου αλλά και της Κομιακής.

Ιστοσελίδα συλλόγου του χωριού : http://www.koronida-naxos.gr/

Κυνίδαρος ( Kinidaros )

2009-05-06T13:29:00.039+03:00

Ο Κυνιδαρός αποτελεί ένα χωριό της κεντρικής Νάξου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία αλλά και με την εξόρυξη μαρμάρου, αφού τα κοιτάσματα του πετρόματος στην περιοχή είναι άφθονα. Στο χωριό αξίζει να επισκεφθείτε την περιοχή των Χαλάντρων όπου βρίσκεται ερειπωμένος ο ναός του Αγίου Δημητρίου, αλλά και τη μεγαλοπρεπή βασιλική του Αγίου Αρτεμίου. Λίγο πιο κάτω βρίσκεται ο ερειπωμένος συνοικισμός της "Κιουράς" ο οποίος καταστράφηκε σε μια άγρια επιδρομή πειρατών κατά τον 15ο αιώνα. Οι παραδόσεις στο χωριό είναι πολλές, ιδιαίτερα αυτές που αφορούν τη μουσική και το χορό, γιαυτό και τα γλέντια στο χωριό αυτό είναι πολλά.

Κεραμωτή ( Keramoti )

2009-05-05T03:07:00.020+03:00

Η Κεραμωτή είναι ένα γραφικό της ορεινής Νάξου που απέχει περίπου 25 χλμ. από τη Χώρα. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Βόρεια και Νότια της Κεραμωτής δημιουργούνται δύο ποταμοί που συνδέονται στο δυτικό άκρο του χωριού δημιουργώντας το μοναδικό καταρράκτη στη Νάξο ύψους 6 μέτρων. Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στα σοκάκια του χωριού που διακρίνονται για τη γραφικότητα τους, να επισκεφθούν τους ιστορικούς νερόµυλους και τα ελαιοτριβεία του χωριού.

Κεραμί ( Kerami )

2009-05-05T02:30:00.018+03:00

Το Κεραμί βρίσκεται στο κατάφυτο από ελιές λεκανοπέδιο της Τραγαίας. Αποτελεί ένα γραφικό χωριό το οποίο μαγεύει κάθε επισκέπτη. Στο χωριό αυτό μπορείτε να επισκεφθείτε τον πύργο του Μαρκοπολίτη, που έχει μετατραπεί σ ένα υπέροχο μουσείο, όπως και τις βυζαντινές εκκλησίες των Αγίων Αποστόλων και του Αγίου Iωάννη.

Χείμαρρος-Τσικαλαριό

2009-05-04T11:55:00.033+03:00

Τα χωριά Χείμαρος και Τσικαλαριό απέχουν 9 χλμ. από τη χώρα της Νάξου και διακρίνονται για τη γραφικότητα τους. Στο χωριό αξίζει να επισκεφθείτε το εκκλησάκι του Αγίου Στεφάνου του 6ου αιώνα, όπως και το εξωκκλήσι του Αγίου Παχώμιου. Στη δυτική πλευρά του χωριού βρίσκεται το βυζαντινό και μετέπειτα ενετικό φρούριο "Απάνω Κάστρο", με τα ερείπια Βυζαντινών και Φράγκικων εκκλησιών, τα Κυκλώπεια τείχη του και τις επιβλητικές του πολεμήστρες.

Ποταμιά ( Potamia )

2009-05-04T11:32:00.040+03:00

Η Ποταμιά απέχει 8χλμ. από τη χώρα της Νάξου και είναι χτισμένη με μία καταπράσινη κοιλάδα. Το χωριό διασχίζεται από ποτάμια, όπου υπάρχουν και παλιοί νερόμυλοι από τους οποίους ο ένας είναι επισκέψιμος. Κατά την εποχή των φράγκων κτίστηκαν και οι πύργοι Μασσένα, Ντέλα Ρόκκα, Κόκκου, Μπάγερη, Μαλατέστα, Αφεντικών, Μουσού Μαρή, Αμμοδάρας. Στο χωριό αξίζει να επισκεφθείτε το μαρμάρινο «βρυσάκι του Φαρακσού» και την βυζαντινή εκκλησία του 9ου αιώνα του Αγίου Μάμα.

Κουρνοχώρι - Μύλοι ( Kournochori - Miloi )

2009-05-03T07:43:00.012+03:00

Τα χωριά Κουρνοχώροι και Μύλοι είναι 2 από τα γραφικότερα χωριά της Νάξου με λιγοστούς σήμερα κατοίκους. Αποτελούν τους 2 από τους 4 οικισμούς του Τοπικού Διαμερίσματος Μελάνων. Ο μοναδικός στην περιοχή Βενετσιάνικος Μεσαιωνικός Πύργος του Φραγκόπουλου στο Κουρνοχώρι και η μαρμάρινη τράπεζα με την αναμνηστική επιγραφή του βασιλιά Όθωνα αποτελούν σύμβολα του χωριού. Για να φτάσεις στους Μύλους αρκεί να ακολουθήσεις το δρόμο του νερού που σε βγάζει από το Κουρνοχώρι στο χωριό αυτό, απολαμβάνοντας το μαγευτικό οδοιπορικό όπου θα συναντήσεις τους παλιούς νερόμυλους με τις τεράστιες άφουκλες, το παλιό υδραγωγείο με τους πανέμορφους καταρράκτες, το γραφικό δρομάκι ανάμεσα στα πρεβόλια, τα πλατάνια, τις ελιές, και τις κουκουμαριές. Εάν συνεχίσεις αυτή τη μαγευτική διαδρομή θα βρεθείς στο αρχαίο ιερό των πηγών και στους αρχαίους κούρους των Μελάνων στην περιοχή Φλεριό.

Η ιστοσελίδα του χωριού : http://www.kournochorimiloi.gr/

Μέλανες ( Melanes )

2009-05-03T06:20:00.043+03:00

Το χωριό Μέλανες απέχει 8 χλμ. από τη χώρα της Νάξου και είναι ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς του νησιού, κτισμένος σε μια εύφορη κοιλάδα με ελιές και οπωροφόρα δέντρα. Οι κάτοικοι του χωριού εκτός από την γεωργία και την κτηνοτροφία, ασχολούνται και με οικοδομικές εργασίες. Στο χωριό αξίζει να επισκεφθείτε τον κούρο Μελάνων, του 6ου π.Χ αιώνα, αλλά και το ιερό των πηγών που βρίσκονται στην περιοχή Φλεριό . Άλλο σπουδαίο μνημείο είναι ο Πύργος των Ιησουιτών, του 17ου αιώνα, που διακρίνεται για την αρχιτεκτονική του και βρίσκεται στην περιοχή Καλαμίτσια. Επίσης αξίζει να επισκεφθείτε το ρωμαϊκό υδραγωγείο και το αρχαϊκό υδραγωγείο πού μετέφεραν το νερό από τη περιοχή του Φλεριού στη Χώρα της Νάξου. Ο βυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου αποτελεί σημαντικό μνημείο του χωριού λόγω των τοιχογραφιών του οι οποίοι είναι σπάνιας αρχαιολογικής σημασίας. Αξιοπρόσεχτοι είναι οι νερόμυλοι και το ελαιοτριβείο του Ντεμαρί. Στο χωριό υπάρχουν ψησταριές-ταβέρνες όπου μπορείτε να γευτείτε ντόπια κρέατα και παραδοσιακές συνταγές αλλά και τον περίφημο κόκκορα κρασάτο. Τα έθιμα του χωριού είναι πολλά όπως τη Μεγάλη Παρασκευή, κατά την περιφορά του επιταφίου, να ανάβουν μεγάλες φωτιές από κουτσούρες αθάνατων και περιφάνες ( ένα δέμα με πολλά καλάμια ) για να βλέπουν οι πιστοί στα σκοτεινά σοκάκια του χωριού, αλλά και οι κορδελάτοι που χωρεύουν τις απόκριες στα γύρω χωριά. Οι κάτοικοι των Μελάνων είναι ιδιαίτερα φιλόξενοι και θα χαρούν να σας δείξουν τον δρόμο προς τα μνημεία του χωριού.

Εγγαρές ( Egares )

2009-05-03T02:00:00.028+03:00

Το χωριό Εγγαρές απέχει από τη χώρα της Νάξου μόλις 7χλμ. και βρίσκεται δίπλα από έναν καταπράσινο κάμπο που εκφέρει το όνομα του χωριού.Στο χωριό αξίζει να επισκεφθείτε τους πύργους Φουφόπουλου και Λαγκάδα καθώς και τους νερόμυλους που βρίσκονται στο ποτάμι. Επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε τα 2 αναπαλαιωμένα ελαιοτριβεία αλλά και το παλαιό μαρμάρινο γεφύρι. Στο βουνό Γέννηση βρίσκεται και το εκκλησάκι της « Αγίας Γέννησης» που ήταν παλιά μοναστήρι. Το χωριό είναι πλούσιο σε παραδόσεις και έθιμα τα οποία τηρούνται ευλαβικά.

Δαμαριώνας ( Damarionas )

2009-05-01T21:05:00.028+03:00

Ο Δαμαριώνας είναι ένα παραδοσιακό χωριό που απέχει 16χλμ. από τη χώρα της Νάξου. Οι κάτοικοι του Δαμαριώνα ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Το πανηγύρι του χωριού είναι στις 6 Αυγούστου που γιορτάζει η εκκλησία του χωριού, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος και την παραμονή της γιορτής. Αν βρεθείτε στο χωριό αξίζει να επισκευθείτε την Πλατεία Ποτηρού με τον τεράστιο γέρικο πλάτανο, τα αρχοντικά Προμπονά, Βασιλικούλας και Μπακάλαινας. Υπάρχει, επίσης, και ιδιωτική λαογραφική συλλογή, η οποία είναι επισκέψιμη. Στο Δαμαριώνα υπάγονται πολλά γραφικά παλαιοχριστιανικά ξωκκλήσια στην περιοχή του Μπαούζη και η περίφημη παλαιοχριστιανική εκκλησία, η Καλορίτσα, χτισμένη σε σπηλιά στη δυτική πλευρά του βουνού Άη Λιας.

Δαμαλάς ( Damalas )

2009-04-30T02:39:00.021+03:00

Ο Δαμαλάς απέχει 15χλμ από τη χώρα της Νάξου και διακρίνεται για τη γραφικότητα του. Στο Δαμαλά μπορείται να επισκεφθείτε την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, χτισμένη το 1800 αλλά και το παλιό ελαιοτριβείο το οποίο έχει ανακαινησθεί τα τελευταία χρόνια και είναι ανοιχτό προς το κοινό. Στο χώρο αυτό μπορεί κανείς να δει τα μηχανήματα της εποχής εκείνης και το πως έβγαζαν το λάδι παραδοσιακά. Στην είσοδο του χωριού μπορείται επίσης να επισκεφθείται το παραδοσιακό αγγειοπλαστείο.

Γλινάδο ( Glinado )

2009-04-30T02:16:00.025+03:00

Το Γλινάδο είναι ένα ακόμη χωριό της νότιας πλευράς της Νάξου που ξεχωρίζει για τη φυσική του ομορφιά. Αν περάσετε από το Γλινάδο αξίζει να επισκεφθείται την ενοριακή εκκλησία του χωριού, το «Χριστό» (Μεταμόρφωση του Σωτήρος), του 1680 (βόρειο κλίτος) και του 1740 (νότιο) , τον αρχαιολογικό χώρο των Υρίων αλλά και στο ερειπωμένο μοναστήρι των αγ. Σαράντα. Στο τυροκομείο (της Ενώσεως Γ. Σ. Νάξου), που βρίσκεται στο χωριό μπορείται να γευτείται τα υπέροχα τυριά της Νάξου, αλλά και να περιηγηθείται στις εγκαταστάσεις του. Στις 13 και 14 Ιουλίου μπορείται να περευρεθείτε στο πανηγύρι του Αγίου Νικοδήμου και στις 5 και 6 Αυγούστου σε αυτό του «Χριστού.

Γαλανάδο ( Galanado )

2009-04-30T00:06:00.026+03:00

Το Γαλανάδο είναι ένα χωριό της νότιας Νάξου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Μνημεία που πρέπει να επισκεφθείται είναι ο Ναός του Αγίου Πνεύματος κτισμένος το 1780 και η εκκλησία του Σταυρού. Ανατολικά στο χωριό υπάρχουν κάποιοι τεράστιοι ογκόλιθοι και λέγεται ότι υπήρχε παλαιολιθικός οικισμός. Νότια του χωριού δεσπόζει ο πύργος του Μπελώνια, κατάλοιπο της ενετοκρατίας, που σήμερα είναι ιδιωτικός.

Γαλήνη ( Galini )

2009-04-29T20:14:00.020+03:00

Η Γαλήνη απέχει 6χλμ. από τη χώρα της Νάξου. Αποτελεί ένα αγροτικό χωριό λόγω του εύφορου κάμπου της περιοχής. Το χωριό είναι πλούσιο σε παραδόσεις και έθιμα που αφορούν την Μεγάλη βδομάδα όσο και τις Αποκριές. Σε απόσταση 1.2χλμ. από το χωριό βρίσκεται και η παραλία του Αμίτη, με τον χαραχτηριστικο υδροβιότοπο. Το μοναστήρι της Υψηλής, που βρίσκεται στα 500 μέτρα περίπου από το χωριό, είναι το χαρακτηριστικότερο καστρομονάστηρο της Νάξου και είναι επισκέψιμο. Τον Δεκαπενταύγουστο, το χωριό γιορτάζει οργανώνοντας πανηγύρι την ημέρα της Παναγίας.

Βίβλος-Τρίποδες ( Vivlos-Tripodes )

2009-04-28T20:55:00.026+03:00

Οι Τρίποδες το χωριό των ανεμόμυλων έχει πάρει το όνομα του από την ομώνυμη εκκλησία της Παναγίας της Τριποδιώτισσας. Βρίσκεται στη νότια πλευρά της Νάξου σε απόσταση 11χλμ. από τη Χώρα. Τα αρχαιολογικά μνημεία που αξίζει να επισκεφθεί κάπιος είναι ο Παλιόπυργος της Πλάκας, το εξωκλήσι του Αγ. Ματθαίου, η Παναγιά η Τριποδιώτισσα και το γραφικό ξωκλήσι της Σταυροπηγής. Στη γιορτή της εκκλησίας του χωριού "τα νιάμερα της Παναγιάς" στις 23 Αυγούστου γίνεται γλέντι μέχρι το πρωί της επόμενης μέρας.

Απόλλωνας ( Apollonas )

2009-04-28T20:42:00.024+03:00

Ο Απόλλωνας αποτελεί ένα γραφικό ψαροχώρι που απέχει 36 χλμ από τη χώρα της Νάξου. Η παραλία είναι περιτρυγιρισμένη από ψαροταβέρνες όπου μπορείται να απολαύσετε ολόφρεσκα ψάρια. Ο Κούρος αποτελεί σημαντικό μνημείο της περιοχής και αξίζει να τον επισκεφθείτε. Στην περιοχή υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία.

Απείρανθος ( Apiranthos )

2009-04-28T01:30:00.026+03:00

Η Απείρανθος είναι ένα παραδοσιακό πετρόκτιστο χωριό με πλούσια ιστορία και παράδοση. Πολλοί το έχουν αποκαλέσει το «μαρμάρινο χωριό», αφού το μάρμαρο βρίσκεται παντού στους δρόμους και στα σπίτια. Το χωριό έχει τέσσερα μουσεία : το Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου, Λαογραφικό Μουσείο, Γεωλογικό Μουσείο και Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Είναι ανεπτυγμένο γύρω από δύο Πύργους, του 17ου αιώνα, που ανήκαν σε Φράγκους μεγαλογαιοκτήμονες. Το Απεραθίτικο γλωσσικό ιδίωμα είναι μοναδικό στη Νάξο , όπως και το απεραθείτικο τραγούδι. Έθιμα του χωριού είναι οι κουδουνάτοι στις απόκριες και η υφαντική παράδοση. Η εκκλησία της Αγίας Κυριακής αποτελεί μοναδικό μνημείο στα Βαλκάνια με τις περίφημες εικονικές παραστάσεις των πτηνών με τις κορδέλες στο λαιμό.

Ιστοσελίδα απεραθίτικου συλλόγου: http://www.aperathitikossyllogos.gr/
Ιστοσελίδα του χωριού : http://apeiranthos.gr/

Ακαδήμοι ( Akadimoi )

2009-04-28T01:17:00.005+03:00

Το χωριό Ακαδήμοι βρίσκεται δίπλα από το Χαλκί και είναι περιτρυγιρισμένο από ελαιόδεντρα. Στο χωριό αυτό βρίσκεται ο Πύργος του Μαρκοπολίτη, του Κοτσάμπαση της Νάξου επί Τουρκοκρατίας. Στο χωριό αυτό υπάρχει επίσης και ο βυζαντινός ναός τα "Εισόδια της Θεοτόκου" και ο ναός του Αγίου Νικολάου.

Αγερσανί ( Agersani )

2009-04-27T21:10:00.027+03:00

Το Αγερσανί έχει πάρει το όνομα του από ένα εκκλησάκι τον Άγιο Αρσένιο που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό. Μνημεία που αξίζει κανείς να επισκεφθεί είναι το πυργάκι του Αγ. Νικολάου με τους χαρακτηριστικούς περιστερώνες του, οι δυο παλιοί ανεμόμυλοι στο λόφο του Στρούμπουλά και ο ναός του Διονύσου στα Ύρια.

Άγιος Θαλέλαιος ( Agios Thalelaios )

2009-04-27T19:53:00.007+03:00

Το χωριό του Αγίου Θαλελαίου έχει πάρει το όνομα του από τον ομώνυμο Άγιο Θαλλέλαιο το Θαυματουργό. Ο ναός δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς οικοδομήθηκε, αλλά στον εξωτερικό τοίχο υπάρχει η μισοσβησμένη επιγραφή: ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΣΑΓΡΕΔΟC (1501). Στις 20 του Μάι ημέρα εορτής του Αγίου στην αυλή του ναού γίνεται ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια του νησιού μας.

Αγγίδια ( Agidia )

2009-04-27T03:14:00.006+03:00

Τα Αγγίδια βρίσκονται σε μικρή απόσαση από την χώρα της Νάξου. Στο χωριό αυτό βρίσκονται μνημεία όπως το παλιό μοναστήρι «τω Φραρώ», του 14ου αιώνα , το αρχαίο υδραγωγίο του Λύγδαμι, ερείπια της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας του Αγίου Στεφάνου, μια μεσαιωνική βρύση αλλά και πυργίσκοι Ενετικοί.

Πυργάκι ( Pirgaki )

2009-04-27T02:28:00.022+03:00

Η χρυσαφένια αμμουδιά και οι κέδροι που βρίσκονται γύρω από την παραλία μαγεύουν κάθε επισκέπτη που απολαμβάνει το μπάνιο του στο Πυργάκι.